Lütfen bekleyin..

MEHMET EKMEN

BORDERLİNE ŞİZOFREN BİR DOKTORLA UZUN YILLAR

27 Kasım 2015, 15:57 - Okunma: 2679

Şizoid’in birincil sürecinde gözyaşları,

kahkahalar, çığlıklar,    

ve anksiyete nöbetlerinde hem canlı,

hem de ölü gibiydi adeta

 

Mesai saatinin bitimine çok az kala beyaz doktor önlüğünü çıkarmış, sivil olarak sık sık odama gelir:

-Müdür Bey, iki bilet aldım birlikte “Atlantis’in kalbi” filmine gideceğiz, umarım hayır demezsin bana, derdi.

Kontrolsüz bir güç beni adeta ona yiter ve ben ona hiç karşı gelmezdim. Onun her dediğini yapmak beni de mutlu ederdi.

Ben onun seçeneği olmayan seçeneği olmuştum. Bana karşı konuşma ve davranışlarında hiç perdeleme ve kilitlenme olmazdı.

Doktora hanımla; gerek hastanede ve gerekse hastane dışında arkadaşlığımız veya asla adlandırılmayan ilişkimiz uzun yıllar sürdü.

Bir kış günü evinde ben onu İngilizce çalıştırıyorken, bir-den bire dersi bırakıp “sana bir itirafta bulunmak istiyorum” dedi ve ekledi: “Mehmet bey! Ben bir borderline şizofrenim dedi. Bu yüzden sana zarar vermeye kalkışırsam bil ki bu hastalığımın bir eseridir. Sana asla kıyamam, kendini benden korumaya öğrenirsen sevinirim” demişti.

Yaşlı ve dolu dolu gözleri hiçbir şeyi ya da çok ama çok şey ifade ediyordu, anlayabilen biri için.

Onunla geçen uzun yıllarda ve sonucunda kişisel ve teorik, pratik olarak yüreğim “Anılar Mezarlığı”na dönüştü.

O yıllarda bende yazar kilitlenmesi oluştu, istesem de yazamıyordum.

Onunla ilgili bende oluşan klinik olmayan izlenimleri, sıkıştırılan hayatlar, metafor kullanma, olmayan kendilik duygusu ya da Role Bürünme-Rolden Sıyrılma izleri taşıyordu apaçık olarak.

Çoğu zaman da kişiler arası ilişkileri çarpıtma, rüya yaşamından mahrem düşüncelere kadar olumlu, olumsuz geri bildirimi olmayan aktarımlar oluşuyordu.

Ben bunları apaçık görüyor, izliyor, ancak onu nasıl frenleyebilir, nasıl mutlu edebilir, acı çekme, iniltilerine ne şekilde nihayet verebilir noktasında oldukça bilgisiz ve çaresiz kalıyordum.

Sivil biri, doktor olmayan biri olduğuma bir türlü alışamadı. Benden alkış veya eleştiri, tanım ve görüş istiyordu.

Doktor olmayan ben, hasta üstelik de özellikli ve nitelikli bir hastalığa yakalan doktor bir bayana saf ve temiz duygularımdan, şiirlerimden, zamanımdan başka da verebilecek bir şeyim yoktu.

Zaten onları da bolca veriyordum. Yeter ki anksiyete nöbetlerini en az zararla atlatsın istiyordum. Kimi zaman bana rağmen “duygusal farkındalık” hissini kaybediyor.

“Bu hayat bana metalik bir tat veriyor, iyi ki varsın Mehmet! Daima benimlesin, yanımdasın, güven veriyorsun, ama benim değilsin oldukça uzaksın, ya da çok yakınsın, seni çok seviyorum, ama bir dumansın, bir hayalsin, siyah beyaz, sisli puslu bir rüyasın” diyordu.

Hiç ama hiçbir anlam veremiyordum bu deyişlerine. içgörü, itiraf ve onay konusunda çok şeffaftı.

Birlikte nereye gidersek gidelim psikodrama’larını da yanına alırdı. Kafaya taktım.

Zoru seven inat bir kişiliğe sahiptim. Bir çok terapi kitapları okudum.

Amatörce “psikyatri” kitapları aldım. Analitik ekolü, karşı aktarım, varoluşçu analist, bireysel terapi, ego sınırları ve şu an aklıma gelmeyen bir çok ruh bilimi ile bilimcisi konusunda kendimce yol kaydetmiştim.

Her şeye rağmen duygu ve hislerinin arka perdesinde var olan o kalıcı ve korkunç klişelere bir türlü erişemiyordum. Bu beni üzüyordu. Çünkü zaman düşmandı (the time was enemy for her.)

Klinik olmayan izlenimlerin ile yüzleştirme teknikleri bilgilerin bana yazmış olduğun o edebi, o duygusal şiirlerini, sözel tasvirlerle; yüz ifaden, mutluluğun, mutsuzluğun bana canlı bir şifa dosyası niteliği vermiş olsa bile ki fazlasını bile verdi.

Bilmelisin ki “my golden boy” borderline şizofrenler asla iyileşmezler, kim bilir belki de iyileşmek istemezler.

Durup dururken gözleri yaşlı ve kapalı, kendisine doğum gününde yazmış olduğum aşağıdaki şiirimi okudu bana. Şiir bittince beni öpücüklere boğdu.

 

Ay farkına varmadan,

Gönül penceremden, izinsiz gir içeri.

Uykusuz gözlerimi, ıslak gözlerimi,

Sevgiyle öpücüklerle,

Dizinde uyut öyle bir uyut ki,

Bir daha da uyanmak,

Asla ama asla uyanmak,

Mümkün olmasın, canım sevgilim,

Biricik hastam ve doktorum…

11-10-1991 ŞİŞLİ ETFAL HASTANESİ

 

Günlerden bir gün evindeydik yine. Bana o mahşer planını anlattı ve gerçekleştirdi.

Bunca çaba ve emeğine rağmen intihar etmek galiba bana yakışmayacak.

O halde çareyi çaresizlikte bulup, Anadolu’nun en ücra bir köşesine çekilip gideceğim.

Bu çok ansızın olacak. Gittiğim yeri kimseler bilmeyecek, aradığınızda beni bulamayacaksınız. Dr. Nurcihan, Menekşe ve Mihriban Hanımlar, en yakın meslektaşları, odama gelip “Kaç gündür doktor hanımı göremiyoruz, sen nerede olduğunu biliyor musun?” diye sordular.

Onlara, onun mahşer planını anlattım. Kafalarını sallayıp beni onayladılar.

Teşekkür edip odamdan çıktılar. Kapım açık kalmıştı. Gözlerim duvardaki saate ilişti.

Mesai bitmek üzereydi.

Şartlı refleks depreşti ruhumda, sanki hemen içeri gelecek gibi açık duran kapıya bakıyordum, kendimi bile bile aldatarak çalmakta olan telefona bakmak istemedim.

Arabaya doğru gittim. Çalıştırıp hastaneden çıktım. Bir yola koyuldum gidiyordum ama nereye, kime bilmeden.

Demiştim ya kalbim anılar mezarlığına dönüştü siyah-beyaz resimlerde kaldı her şey.

Onu özlüyorum, onu seviyorum, ama O yok, belki de hiç olmayacak bir daha.

İlk hastamı hayatsal olarak kaybetmeden, fiziksel olarak onu çoktan kaybetmiştim. Kayıplar bulunsaydı… Ah bulunabilseydi…

Anladım ki ilaçlara, terapilere, sevgilere rağmen çok şey kaybedilebiliyormuş.

Kalın sağlık ve sevgiyle siz saygın Batman Sonsöz Gazetesi.

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
13 gün önce
19 gün önce
20 gün önce
51 gün önce
86 gün önce
118 gün önce
137 gün önce
140 gün önce
142 gün önce
149 gün önce
158 gün önce
161 gün önce
188 gün önce
212 gün önce
215 gün önce
225 gün önce
235 gün önce
264 gün önce
274 gün önce
305 gün önce
310 gün önce
322 gün önce
334 gün önce
334 gün önce
334 gün önce
337 gün önce
348 gün önce
351 gün önce
352 gün önce
379 gün önce
383 gün önce
410 gün önce
413 gün önce
431 gün önce
435 gün önce
442 gün önce
455 gün önce
476 gün önce
481 gün önce
487 gün önce
499 gün önce
508 gün önce
510 gün önce
517 gün önce
519 gün önce
522 gün önce
523 gün önce
529 gün önce
532 gün önce
536 gün önce
540 gün önce
550 gün önce
553 gün önce
555 gün önce
586 gün önce
581 gün önce
585 gün önce
588 gün önce
600 gün önce
604 gün önce
607 gün önce
613 gün önce
614 gün önce
624 gün önce
643 gün önce
645 gün önce
658 gün önce
664 gün önce
677 gün önce
680 gün önce
683 gün önce
690 gün önce
697 gün önce
707 gün önce
708 gün önce
711 gün önce
713 gün önce
716 gün önce
718 gün önce
723 gün önce
725 gün önce
730 gün önce
735 gün önce
741 gün önce
742 gün önce
747 gün önce
748 gün önce
750 gün önce
756 gün önce
757 gün önce
760 gün önce
762 gün önce
767 gün önce
769 gün önce
771 gün önce
772 gün önce
775 gün önce
778 gün önce
784 gün önce
790 gün önce
795 gün önce
797 gün önce
800 gün önce
802 gün önce
803 gün önce
804 gün önce
810 gün önce
813 gün önce
819 gün önce
821 gün önce
824 gün önce
826 gün önce
827 gün önce
831 gün önce
832 gün önce
834 gün önce
852 gün önce
858 gün önce
863 gün önce
866 gün önce
868 gün önce
876 gün önce
877 gün önce
882 gün önce
883 gün önce
888 gün önce
893 gün önce
897 gün önce
901 gün önce
901 gün önce
903 gün önce
904 gün önce
914 gün önce
916 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=