“KARDEŞİM” - NAMİ TEMELTAŞ - Batman Sonsöz Gazetesi
Lütfen bekleyin..

NAMİ TEMELTAŞ

“KARDEŞİM”

06 Ocak 2016, 18:55 - Okunma: 3046

Hepimiz kardeşiz,

Kürtler kardeşimdir,

Bütün insanlar kardeştir,

Böyle söylenip gider kardeşlik türküleri, bacalarından değil evin tamamından duman tüten, sokakları kızıla boyanmış, ağıtları ağıtlara karışan, çocukları büyümeyen, hastalıktan ölünmeyen, kulakları sağır, gözleri kör, dili lal olmuş ülkemde.

Kardeşim der döneriz arkamızı, görmemek için gerçekleri. Kulaklarımız gerçeklere tıkalıdır dilimiz kardeş derken. Gözlerimiz kardeş dediklerimizi görmez, görmek istemez, göremez. Kördür kardeş diyen diller. Sağırlaştırır suskunluk, ölüler bile bağırırken.

Nedir kardeşlik?

Dilde bir kelime, anlamsız, ruhsuz, içi boş, gözü yaşarmayan anlatımdır.

Ne zaman içini boşalttık, ne zamandan beri sarılmadık sıcaklığını duyarcasına, ne zamandan beri üşüyor vicdanlarımız ölüm sıcağında, ne zamandan beri kardeşlik sadece bir kelime?

Çok uzak olmayan geçmişimizde mahallede top oynadığımız, uzun eşekte sırtına çıktığımız, saklambaçta bir olup sürekli ebe yaptığımız, yağ, bal sattığımız ama kendisini asla satmadığımız arkadaşlarımız için bile defalarca kavgalara girip dayak yediğimizi, sevdalanan arkadaşlarımız için üzülüp kahrolduğumuzu, oyuncakları paylaştıklarımızı ne çabuk unuttuk.

Hangi arkadaşımıza inancını sorduk?

Hangi arkadaşımızın kimliğini inceledik, diliyle alay ettik?

Ekmeğimizi, yemeğimizi, zaten olmayan paramızı, cigaramızı, ateşimizi, elbisemizi hüzünlerimizi ve sevinçlerimizi paylaştığımız hangi arkadaşımızı Kürt, Türk, Laz, Çerkez veya başka kimlikte olduğu için yargıladık?

Laz arkadaşımızda Lazca, Arap arkadaşımızdan Arapça, Kürt arkadaşımızdan Kürtçe iki kelime öğrenmek için yırtmadık mı kıçımızı?

Ne çabuk geçti zaman da, geçerken aldı gitti insanlığımızı!

Ne çabuk değiştik.

Ne çabuk unuttuk dostlukların sıcaklığını.

Ne çabuk öğrendik arkamızı dönüp kulaklarımızı tıkamayı.

Ne çabuk dönekleştik, kardeşim dediklerimize, hala kardeşim demekten başka bir şey yapmayarak.

Kardeşimsin!

Tamam anladık ta sonrası?

Ben kabul ettim. Varsa bir derdin, sıkıntın, çözmek için neyimiz varsa koyarız ortaya. Açsan bölüşürüz ekmeğimizi. Çıplaksan gömleğim, pantolonum, kazağım var eski de olsa, giyersin.

Ya sen?

Sen de benim sorunlarıma, dertlerime çare olur, sıkıntılarımı, acımı paylaşır, feryadıma ortak olmaz mısın?

Vaktin mi yok, imkanın mı?

Yoksa korkuyor musun? Hani kardeşim dedin, inanarak dedin, içtenlikle ve gereği olarak yardıma geldin, çare olmaya, feryadım olmaya çalıştığın için başına geleceklerden. Doğrudur. İhtimaldir. Olabilir.

O zaman kardeşim demeyeceksin. Samimi olacaksın. “Kardeşliğin gereğini yapamam, korkarım, kardeşin olamam” diyeceksin ki o zaman ben seni daha çok severim, dürüstlüğün için.

Şimdiki gibi kaypakça davranmadığın, kardeşim deyip arkanı dönmediğin, kulaklarını tıkamadan feryatları duyup da “gelemiyorum” dediğin için.

Hani bizde “Kirvelik” vardır. Baba yarısı derler. Herkes yapamaz, altından kalkamaz, sorumluluğu ağır, ciddi, zor bir mevki. Akrabalıktan daha yakın, hatırı ve sözü sayılan kişisi olursun kirvesi olduğun ailede.

Kirve oldun mu bir çocuğa, ölene kadar o çocuğun sorumluluğu üzerindedir, babasından sonra. Olur da ölürse babası senden önce, babası olur, gereken ne varsa yaparsın bıkmadan, yorulmadan, içten ve samimi.

Biz öylesi bir kardeşlikten geldik. Kardeş dediğimiz kişi için yapamayacağımız bir şey yoktur, olamaz da.

İçi boş değildir, dilimizden çıkan kardeş kelimesinin, doludur, ağırdır, sorumluluk ister.

Bir kere çıktı mı ağzımızdan kardeşim diye birine, o birisi akrabamızdan daha yakın olur bize. O kadar engindir yüreğimiz. O kadar sıcaktır, o kadar içtendir, güçlüdür, güleçtir.

Bize kardeşim dediğinde bunları bekleriz. Altından kalkamayacağını düşünürsen açıkça söyle, darılıp gücenmeyiz. Seni öyle de severiz.

Ya kardeşim dediğinde gerçekten kardeşim ol, ya da kardeşim deme, kalleş olma.

Umutlandırma içi ağıt dolu yüreğimi.

Bırak harabeye dönmüş dünyamı kendim de onarırım, zor olur, uzun sürer, belki de öldürür beni ama yaparım, elimden geldiğince.

Kardeşim var yeterince.

Ama, içim bir tuhaf oluyor, bir tuhaf seviniyorum, ürperiyor yüreğim sen kardeşim dediğinde.

Ve üzülüyorum, kırılıyor paramparça olmuş duygularım, ağlıyorum, kardeşim deyip zorda olan bu kardeşinin yanına gelmediğinde.

O yüzden, duymayacaksa kulakların ağıtlarımı, görmeyecekse gözlerin yıkılmış dünyamı, dilin yalan söylemesin, bana “kardeşim” demesin, gelmeyeceksen.

Hüzünlü, mahcup, utanmış gözlerle bakıp umudumu kırma.

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
79 gün önce
93 gün önce
211 gün önce
219 gün önce
242 gün önce
296 gün önce
464 gün önce
477 gün önce
485 gün önce
596 gün önce
628 gün önce
677 gün önce
736 gün önce
760 gün önce
778 gün önce
783 gün önce
820 gün önce
824 gün önce
844 gün önce
845 gün önce
858 gün önce
865 gün önce
868 gün önce
873 gün önce
876 gün önce
879 gün önce
881 gün önce
886 gün önce
893 gün önce
894 gün önce
895 gün önce
897 gün önce
900 gün önce
904 gün önce
918 gün önce
919 gün önce
925 gün önce
943 gün önce
950 gün önce
951 gün önce
953 gün önce
954 gün önce
956 gün önce
957 gün önce
959 gün önce
960 gün önce
963 gün önce
970 gün önce
971 gün önce
972 gün önce
974 gün önce
981 gün önce
984 gün önce
985 gün önce
988 gün önce

BELEDİYE ÇALIŞMALARINDAN MEMNUN MUSUNUZ?
sanalbasin.com üyesidir

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=