Lütfen bekleyin..

UBEYD BAŞ

YENİLENMİYOR YENİLİYORUZ AN BE AN

25 Şubat 2016, 15:01 - Okunma: 1710

Gerçi artık kimse kimseye gülümsemiyor.

Artık kimse kimseye dönüp bakmıyor bile.

Kimse kimseye kulak kabartmıyor ki kalbi kabarsın birbirine.

Kimsenin kimseye tahammülü bile kalmamış.

Düşmanlıklarımızdan arınalım diyecem. Düşmanlıktan ibaret kalmışız. Arınsak geriye bizden bir şey kalmayacak.

Her gün nefretimizi kinimizi besliyor, sevgilerimizi açlık grevlerine terk etmiş, kirleniyor, büyüyor, boğuyor boğuluyoruz düşmanlıklarımızda.

Sanal dünyalardan çekilin desem, bakımsız ve susuz bıraktığımız gerçek dünyalarımızın kuraklığında ne kadar yaşayabiliriz ki diye korkarım.

Gerçi artık kimse kimseye selam bile vermiyor.

Kocaman bir dünyanın aptal yalnızlıklarında özürlerimize gömülmüş yaşıyor olsak dahi dar geliyor her yer ve darlanıyoruz her an.

Her an dokunduklarımız daha cansızlaşıyor, canımızı çekip alıyor an be an içimizden, ya da içsizliklerimizden.

Gerçi artık kimse kimseye dokunmuyor bile.

Dokunmatik bir çağın kaydırılıp atılan birer uygulamasına dönmüş arkadaşlık, dostluk bile. Elimizde bir kablo, priz ararken gözlerimizde “low battery” sinyalleriyle an be an kapandı kapanacak riskleriyle ölümün sanal eşiklerindeyiz her daim. Oysa parmak uçlarımız vardı dokunduğunda kalbin çarpıntısında sevgiyi sevgiliyi mırıldanan.

Gerçi artık kimse kimseyi sevmiyor bile. Kimse sevmiyor kendini bile.

Hırslarına boğulmuş ölüp dururken her gün biraz daha. Ne beklediğimiz kapılar var artık ne de gözlediğimiz yollar. Yok artık anısı kendinden güzel tesadüflerimiz bile. Kimsenin umursamadığı yok elimizde şişti nazlı sitemkar eseflerimiz de.

Gerçi artık kimse kimseye teessüf bile etmiyor.

Gamlanmıyor, kederlenmiyor hüzünlenmiyor kimse. Şiirler yüklenip gelmiyor masamıza kimse. Masa da yok artık “Masa da masaymış ha” dediğimiz. Adam da yok ha babam koysun. Kimse kimseye şiir bile okumuyor.

Gerçi artık kimse kimseyi duymuyor bile.

Kulakları tıkalı herkesin, yürükken, koşarken, otururken ve uyurken bile. İncecik bir kablonun içinden akıp duran seslere değiştik annelerimizin babalarımızın sesini.

Gerçi artık kimse kimseye konuşmuyor bile.

Herkes herkese susuyor. Herkes herkesle boğuşuyor, boğuyor boğuluyor herkes. Ne sarıyor ne de sarılıyoruz. Eskiyor ve eskitiyoruz ne varsa eskiden kalan.

Gerçi artık yenilenmiyor, yeniliyoruz en çok da kendimize.

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
9 gün önce
12 gün önce
36 gün önce
40 gün önce
42 gün önce
44 gün önce
63 gün önce
65 gün önce
88 gün önce
100 gün önce
124 gün önce
126 gün önce
166 gün önce
169 gün önce
180 gün önce
180 gün önce
180 gün önce
188 gün önce
197 gün önce
206 gün önce
222 gün önce
229 gün önce
236 gün önce
238 gün önce
245 gün önce
263 gün önce
315 gün önce
328 gün önce
357 gün önce
366 gün önce
380 gün önce
390 gün önce
392 gün önce
411 gün önce
447 gün önce
450 gün önce
455 gün önce
462 gün önce
485 gün önce
490 gün önce
499 gün önce
506 gün önce
508 gün önce
527 gün önce
606 gün önce
614 gün önce
625 gün önce
635 gün önce
693 gün önce
719 gün önce
730 gün önce
758 gün önce
768 gün önce
777 gün önce
789 gün önce
791 gün önce
797 gün önce
870 gün önce
876 gün önce
882 gün önce
924 gün önce
929 gün önce
933 gün önce
938 gün önce
968 gün önce
978 gün önce
986 gün önce
1050 gün önce
1052 gün önce
1066 gün önce
1069 gün önce
1076 gün önce
1108 gün önce
1111 gün önce
1112 gün önce
1136 gün önce
1155 gün önce
1162 gün önce
1183 gün önce
1184 gün önce
1197 gün önce
1205 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=