Lütfen bekleyin..

MUHAMMED FURKAN

HUZUR…

02 Eylül 2016, 18:48 - Okunma: 1023

İnsan, huzuru özlüyor.

İnsan, çoğu zaman bir kuşun kanatlarına tutunup göğe yükselmenin düşünü kuruyor.

Ölümün soğuk yüzünden irkilir ya can, insan sıcak tenlerin sıcacık nefeslerinden kopup gelen samimi cümleleri özlüyor çoğu zaman.

Kimi zaman ben de, “bir gönül bulsam da girsem içine” diyorum. Kafese tıkılmış bülbül gibi, kalsam orada şakısam da şakısam diye iç geçiriyorum.

Belki özgürlüğümden alı konulmanın bile karşılığı olabilir huzur. Belki çoğa karşılık, azıcık vaadin mini minnacık bir anı bile olabilir, huzur.

Bir huzur bulsam diyorum çoğu zaman, belki yarı aç, yarı açıkta ve yokluk ile bezenmiş. Sadece bana ait olduğunu hissettiğim benlikler ile kendimi ait hissettiğim bir yerde, ne kadar olacağı pekte mühim olmayan bir ömür ile bir huzura ersem diyorum.

Mühim değil ne zaman ne de mekân, Bir denizin sonsuz maviliğinde, sonsuzluğa mavice bakabilmek, Bir dağın kuytu bir köşesinde, ağaçların arasında göz kırpan güneşe gülümseyebilmek, Sabahına uyandığın günün, delice gecesini özleyebilmek gibi…

Sonra kendi kendime fakat özünde sanki bir cemiyete seslenir gibi ne ola ki bu huzur diyorum.

Birden irkiliyor yüreğim, uykudan uyanır gibi sesime göz açıyor.

Göz göze geliyoruz yürekle, ben ondan ümit var o benden, birbirimize fısıldıyoruz: “Huzur iç sesin ile dış sesin uyumudur” Hissettiğini dediysen ne duyduğunu sindirdiysen, sindirilemeyecek kadar çirkinse gereğini yaptıysan, bir olabildiysen benliğinle, huzur avuçlarının her yüzüne dokunuşunda hissettiğin doğruluk sızısıdır.

Yoksa huzur kirlenmiş bir vicdanın, özgürlükle bulabileceği bir şey değildir.

Kötünün mal ve mülkle elde edeceği bir nesne de değildir.

Ettiysen mazluma zulüm, girdiysen kulun hakkına, kırdıysan gönülleri, yıktıysan yuvaları; girsen de saraylara, sarılsan da taçlara tahtlara, çaresi yoktur.

Mazlum bırakır seni ahı bırakmaz, ahı vazgeçer seni vicdanın terk etmez.

Gölgelerde yanar kavrulursun, sinene dokundukça irkilirsin, tükenir ömrün isyana mahkûm olursun, baktığını görmez, gördüğünü anlamaz, dibinde dolaşır huzur ama asla sana yaklaşmaz.

Öyle işte; bir bakıma huzur;  ettiğinin ya sana getirdiği ya da senden götürdüğüdür.

Bir de koyuna çobansan senin ettiğinden ötürü, binlerden götürdüğü veya getirdiğidir.

Sonuç itibari ile koyun çobana, çoban Allah'a emanettir.

Kısmetini arayan kurt koyunu yer, denge bunu gerektirir. Öte yandan sürüyü sahipsiz koyup koyunun yenilmesine sebep çoban fikrimce yetim kalan kuzunun aç kalan midesinin ve kaçan huzurunun müsebbibidir.

Yani yaşanan bütün her şey imtihanın bir sualidir.

Bir de bunun insani boyutu, insanın yönetici boyutu, yöneticinin mesuliyet boyutu, mesuliyetin büyüklük boyutu ve bu mesuliyetin karar vericiliğinden dolayı verdiği kararlardan ötürü insan hayatına eklediği ve ya insan hayatından yok ettiği huzur boyutu vardır. Bunların hepsi ince bir tartının asla göz ardı etmeyeceği hassasiyetlerdir.

***

Ne diyeyim canlar;

Gönül isterdi ki huzur karıncadan vezire kadar bütün yaratılmışların hayatında olsaydı ama madem bu yok, gönül derki: Huzursuz edenlerin vicdanlarına selam ola, bilir o işini, ona helal ola…

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
150 gün önce
175 gün önce
183 gün önce
191 gün önce
234 gün önce
323 gün önce
337 gün önce
361 gün önce
386 gün önce
392 gün önce
399 gün önce
406 gün önce
424 gün önce
431 gün önce
442 gün önce
452 gün önce
476 gün önce
501 gün önce
536 gün önce
571 gün önce
591 gün önce
591 gün önce
668 gün önce
679 gün önce
682 gün önce
687 gün önce
689 gün önce
695 gün önce
735 gün önce
750 gün önce
752 gün önce
763 gün önce
770 gün önce
816 gün önce
849 gün önce
850 gün önce
905 gün önce
945 gün önce
973 gün önce
1023 gün önce
1134 gün önce
1143 gün önce
1144 gün önce
1162 gün önce
1164 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=