Lütfen bekleyin..

İZZETTİN İÇİN

GİT İSTİFA ET KARDEŞİM

21 Şubat 2017, 12:39 - Okunma: 518

Daha önceden çok fazla oturup konuşmuşluğumuz yoktu. Fakat iyi niyetini, gayretini beğeniyordum.

Sohbet sırasında sürekli olarak çalışmalarını, planladıklarını anlattı. Bizler de adettendir diye sabırla dinlemeye çalışıyorduk. Sözü kimseye vermeye pek niyetli görünmüyordu.

Konuşmalarının sonlarında ise bu kez dert yanmaya başladı. Gayretli çalışmalarına karşın başkalarının verdiği sıkıntıları, aleyhindeki dedikoduları, projelerinin engellenmek istendiği, herkesle tek başına mücadele vermek zorunda kaldığı, birlikte çalıştığı mesai arkadaşlarının kendisine yeterli destek vermediği ile ilgili uzun uzun konuştu. Belli ki çok dolmuş haldeydi.

Konuşmaları sırasında yüzümüze bakıp haklı olduğunu onaylamamızı bekler gibiydi. En son dayanamayıp bizden açıkta: “Çok haklısın” dememizi bekledi. Bizden ses çıkmayınca sordu:

* Haklıyım değil mi? Sizce ne yapmam gerekiyor? Bu soru karşısında

Benim cevabım tek kelime oldu:

* Git istifa et kardeşim.

Bu beklenmedik ve alışılmadık cevap oradaki dinleyenleri şaşırtmıştı. Cevaba muhatap olan arkadaş ise adeta şoka girmişti. Ortalık sanki buz kesildi. Kimse bir şey demeden bir süre daha oturduk.

Daha sonra bizden beklediği cevabı alamayan arkadaş ise şaşkınlığını üstünden atamadan kalkıp gitti. Müsaade almayı bile unutmuştu. Az sonra da masadaki herkes de kalktı.

Oradan ayrıldıktan sonra kendi kendime düşünmeye başladım; acaba yanlış mı yapmıştım diye… Her neyse olan olmuştu artık…

Maksadım niyetine ve çalışkanlığına inandığım bu arkadaşın toplumsal bir hastalık haline gelen; kendisini sürekli anlatma, şikâyet etme ve kendi dışındakilerin işe yaramadığı düşünceden kurtulmasıydı. Fakat cevabımı açıklamadan kalkıp gitmesi beni üzmüştü. Yanlış anlaşılmak istemezdim.

Aradan birkaç gün geçti. Akşama doğru aynı arkadaş telefonla aradı. Bir yerde oturup çay içmek istediğini söyledi. Kabul ettim ve bir saat sonra bir yerde karşılıklı çay içiyorduk. Morali yerinde görünüyordu. Neyi nasıl söylemeyi düşünmeye çalışıyor gibiydi. Fazla beklemedi hemen söze başladı:

— Geçen gün bana (git istifa et kardeşim) dediğinizden beri düşünüyorum. Doğrusu önce şok oldum. İlk defa böyle bir cevapla karşılaşıyorum.

Sonunda benim o sözleri hak ettiğimi anladım. Doğru ya görevi isteyerek almıştım. Maksadım toplumun bir kesimine bile olsa hizmet edebilmekti. Böyle zor, sıkıntılı bir görev olduğunu bilerek kabul etmiştim. Bu arada ne kadar başarılı olduğumu anlatmak yerine bir şeyler göstermenin daha doğru olacağını anladım. Bunları görmezden gelen insanlara bir şey anlatmanın zaten faydası olmazdı. Sıkıntılardan, engellerden arkadaşlardan şikâyet hakkım da olmamalıydı. Bunlar işin gerekleriydi. Yetersiz arkadaşlar varsa bile onları yetiştirmek veya motive etmek de benim vazifem olmalıydı.

Beni çok önemli bir çizgiye çektiğiniz için teşekkür ediyorum. Bilesiniz ki; istifa etmeyeceğim fakat nasıl yapacağımı artık biliyorum.

Ben hiç konuşmadım. Bu sön sözden sonra sadece birbirimizin yüzüne bakıp gülümsedik.

Çaylar da güzel olmuştu hani…

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
3 saat önce
26 gün önce
74 gün önce
78 gün önce
146 gün önce
151 gün önce
182 gün önce
211 gün önce
214 gün önce
231 gün önce
238 gün önce
242 gün önce
243 gün önce
259 gün önce
281 gün önce
314 gün önce
315 gün önce
321 gün önce
322 gün önce
351 gün önce
359 gün önce
361 gün önce
381 gün önce
393 gün önce
431 gün önce
482 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=