Lütfen bekleyin..

İZZETTİN İÇİN

HEY! BEN YAŞIYORUM, DUYAN VAR MI?

15 Eylül 2017, 19:56 - Okunma: 759

Deprem sonrası yaşanan manzaralarda çok gördük, duyduk.

Yıkıntıların altında kalanların haykırışları kulakları çınlatıyor ; “Hey... Ben yaşıyorum.

Hey… Buradayım… Beni duyan yok mu? Bu manzaralar ve bu gibi seslenişler, yüreğimizi yakar, bizleri gözyaşlarına boğar elbette. Dileriz, Allah bir daha göstermesin.                                                                                     

Peki, yıllardır kesintisiz yaşanan sosyal depremlerin farkında mıyız?

Son yılların,  acımasız ekonomik, sosyal ve kültürel depremlerin yıkıntılarının altında kalanların feryatları farklı değil.

Aslında, onların da haykırışları aynı : “Hey... Ben yaşıyorum... Buradayım... Beni duyan var mı?

Öğrenci anlatıyor ; “Öğretmenin benden haberi yok. Beni tanımıyor. Kim olduğumu, nasıl biri olduğumu, ihtiyaçlarımı bilmiyor. Sadece bana bazı bilgileri aktarıyor. Benimle ilgilenmiyor. Ben yaklaşsam, uzaklaştırmaya çalışıyor. Bizi dinlemiyor veya anlamıyor. Herkesin içinde bizi rencide ediyor. Psikolog gibi olması gerekirken, sıradan biri gibi davranıyor. Varlığımı anlatamıyorum. Bana, yokmuşum gibi davranıyor”

Bir baba anlatıyor ; “Çocuklarımız, onlara anne-babalık yapmamıza adeta izin vermiyor. Bizi kendilerine yaklaştırmıyorlar. Bize, kaba, yabancı gibi davranıyorlar. Yanımızda, zorunlu yaşıyormuş gibiler. Ne söylesek, nasıl davransak, tepki gösteriyorlar. Anlam veremiyoruz. Çaresiz bir durumdayız”

Çocuk anlatıyor ; “Evde, sadece ders çalışmamız isteniyor. Duygularımızın olduğunu, robot olmadığımızı anlatamıyoruz. Bize eşya almakla, okula göndermekle işlerinin bittiğini sanıyorlar. Bizi anlamıyorlar. Sanki aynı dili konuşmuyoruz gibi...”

 Öğretmen anlatıyor ; “Çocuklarımız çok dağınık. Hiçbir şeye karşı sorumluluk duymuyorlar. Hayatlarıyla ilgili hiçbir hedefleri yok gibi... Öğretmenlere karşı tavırları hiç iyi değil. Zaten okula, öylesine geliyorlar gibi davranıyorlar. Nasihat kabul etmiyorlar”

Yukarıdakiler, sadece birkaç örnektir.

Amir – memur, çalışan – patron, karı – koca... vs. oralardaki manzaralar daha farklı sanılmasın.

İnsanlar, kalabalıkta yaşıyor, fakat yalnızlık çekiyorlar.

Sosyal deprem her yere vurmuş.

En kötüsü, haykırışlar duyulmuyor.

Herkes, kulaklarını açmalıdır.

Yıkıntıların arasına girip,  yardım isteyenlere el uzatılmalıdır.  

Yıkıntıların altında bizler ya da sevdiklerimiz olabilir. 

 Lütfen, dikkat

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
12 gün önce
19 gün önce
22 gün önce
35 gün önce
57 gün önce
63 gün önce
89 gün önce
109 gün önce
111 gün önce
137 gün önce
139 gün önce
141 gün önce
209 gün önce
214 gün önce
245 gün önce
274 gün önce
277 gün önce
294 gün önce
301 gün önce
305 gün önce
306 gün önce
322 gün önce
344 gün önce
377 gün önce
378 gün önce
384 gün önce
385 gün önce
414 gün önce
422 gün önce
424 gün önce
444 gün önce
456 gün önce
494 gün önce
545 gün önce
BELEDİYE ÇALIŞMALARINDAN MEMNUN MUSUNUZ?

sanalbasin.com üyesidir

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=