Lütfen bekleyin..

İZZETTİN İÇİN

HEY! BEN YAŞIYORUM, DUYAN VAR MI?

15 Eylül 2017, 19:56 - Okunma: 1657

Deprem sonrası yaşanan manzaralarda çok gördük, duyduk.

Yıkıntıların altında kalanların haykırışları kulakları çınlatıyor ; “Hey... Ben yaşıyorum.

Hey… Buradayım… Beni duyan yok mu? Bu manzaralar ve bu gibi seslenişler, yüreğimizi yakar, bizleri gözyaşlarına boğar elbette. Dileriz, Allah bir daha göstermesin.                                                                                     

Peki, yıllardır kesintisiz yaşanan sosyal depremlerin farkında mıyız?

Son yılların,  acımasız ekonomik, sosyal ve kültürel depremlerin yıkıntılarının altında kalanların feryatları farklı değil.

Aslında, onların da haykırışları aynı : “Hey... Ben yaşıyorum... Buradayım... Beni duyan var mı?

Öğrenci anlatıyor ; “Öğretmenin benden haberi yok. Beni tanımıyor. Kim olduğumu, nasıl biri olduğumu, ihtiyaçlarımı bilmiyor. Sadece bana bazı bilgileri aktarıyor. Benimle ilgilenmiyor. Ben yaklaşsam, uzaklaştırmaya çalışıyor. Bizi dinlemiyor veya anlamıyor. Herkesin içinde bizi rencide ediyor. Psikolog gibi olması gerekirken, sıradan biri gibi davranıyor. Varlığımı anlatamıyorum. Bana, yokmuşum gibi davranıyor”

Bir baba anlatıyor ; “Çocuklarımız, onlara anne-babalık yapmamıza adeta izin vermiyor. Bizi kendilerine yaklaştırmıyorlar. Bize, kaba, yabancı gibi davranıyorlar. Yanımızda, zorunlu yaşıyormuş gibiler. Ne söylesek, nasıl davransak, tepki gösteriyorlar. Anlam veremiyoruz. Çaresiz bir durumdayız”

Çocuk anlatıyor ; “Evde, sadece ders çalışmamız isteniyor. Duygularımızın olduğunu, robot olmadığımızı anlatamıyoruz. Bize eşya almakla, okula göndermekle işlerinin bittiğini sanıyorlar. Bizi anlamıyorlar. Sanki aynı dili konuşmuyoruz gibi...”

 Öğretmen anlatıyor ; “Çocuklarımız çok dağınık. Hiçbir şeye karşı sorumluluk duymuyorlar. Hayatlarıyla ilgili hiçbir hedefleri yok gibi... Öğretmenlere karşı tavırları hiç iyi değil. Zaten okula, öylesine geliyorlar gibi davranıyorlar. Nasihat kabul etmiyorlar”

Yukarıdakiler, sadece birkaç örnektir.

Amir – memur, çalışan – patron, karı – koca... vs. oralardaki manzaralar daha farklı sanılmasın.

İnsanlar, kalabalıkta yaşıyor, fakat yalnızlık çekiyorlar.

Sosyal deprem her yere vurmuş.

En kötüsü, haykırışlar duyulmuyor.

Herkes, kulaklarını açmalıdır.

Yıkıntıların arasına girip,  yardım isteyenlere el uzatılmalıdır.  

Yıkıntıların altında bizler ya da sevdiklerimiz olabilir. 

 Lütfen, dikkat

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
53 gün önce
75 gün önce
119 gün önce
152 gün önce
163 gün önce
166 gün önce
191 gün önce
194 gün önce
198 gün önce
283 gün önce
290 gün önce
293 gün önce
306 gün önce
317 gün önce
328 gün önce
334 gün önce
360 gün önce
380 gün önce
382 gün önce
408 gün önce
410 gün önce
412 gün önce
480 gün önce
485 gün önce
516 gün önce
545 gün önce
548 gün önce
565 gün önce
572 gün önce
576 gün önce
577 gün önce
593 gün önce
615 gün önce
648 gün önce
649 gün önce
655 gün önce
656 gün önce
685 gün önce
693 gün önce
695 gün önce
715 gün önce
727 gün önce
765 gün önce
816 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=