Lütfen bekleyin..

İZZETTİN İÇİN

HEY! BEN YAŞIYORUM, DUYAN VAR MI?

15 Eylül 2017, 19:56 - Okunma: 1153

Deprem sonrası yaşanan manzaralarda çok gördük, duyduk.

Yıkıntıların altında kalanların haykırışları kulakları çınlatıyor ; “Hey... Ben yaşıyorum.

Hey… Buradayım… Beni duyan yok mu? Bu manzaralar ve bu gibi seslenişler, yüreğimizi yakar, bizleri gözyaşlarına boğar elbette. Dileriz, Allah bir daha göstermesin.                                                                                     

Peki, yıllardır kesintisiz yaşanan sosyal depremlerin farkında mıyız?

Son yılların,  acımasız ekonomik, sosyal ve kültürel depremlerin yıkıntılarının altında kalanların feryatları farklı değil.

Aslında, onların da haykırışları aynı : “Hey... Ben yaşıyorum... Buradayım... Beni duyan var mı?

Öğrenci anlatıyor ; “Öğretmenin benden haberi yok. Beni tanımıyor. Kim olduğumu, nasıl biri olduğumu, ihtiyaçlarımı bilmiyor. Sadece bana bazı bilgileri aktarıyor. Benimle ilgilenmiyor. Ben yaklaşsam, uzaklaştırmaya çalışıyor. Bizi dinlemiyor veya anlamıyor. Herkesin içinde bizi rencide ediyor. Psikolog gibi olması gerekirken, sıradan biri gibi davranıyor. Varlığımı anlatamıyorum. Bana, yokmuşum gibi davranıyor”

Bir baba anlatıyor ; “Çocuklarımız, onlara anne-babalık yapmamıza adeta izin vermiyor. Bizi kendilerine yaklaştırmıyorlar. Bize, kaba, yabancı gibi davranıyorlar. Yanımızda, zorunlu yaşıyormuş gibiler. Ne söylesek, nasıl davransak, tepki gösteriyorlar. Anlam veremiyoruz. Çaresiz bir durumdayız”

Çocuk anlatıyor ; “Evde, sadece ders çalışmamız isteniyor. Duygularımızın olduğunu, robot olmadığımızı anlatamıyoruz. Bize eşya almakla, okula göndermekle işlerinin bittiğini sanıyorlar. Bizi anlamıyorlar. Sanki aynı dili konuşmuyoruz gibi...”

 Öğretmen anlatıyor ; “Çocuklarımız çok dağınık. Hiçbir şeye karşı sorumluluk duymuyorlar. Hayatlarıyla ilgili hiçbir hedefleri yok gibi... Öğretmenlere karşı tavırları hiç iyi değil. Zaten okula, öylesine geliyorlar gibi davranıyorlar. Nasihat kabul etmiyorlar”

Yukarıdakiler, sadece birkaç örnektir.

Amir – memur, çalışan – patron, karı – koca... vs. oralardaki manzaralar daha farklı sanılmasın.

İnsanlar, kalabalıkta yaşıyor, fakat yalnızlık çekiyorlar.

Sosyal deprem her yere vurmuş.

En kötüsü, haykırışlar duyulmuyor.

Herkes, kulaklarını açmalıdır.

Yıkıntıların arasına girip,  yardım isteyenlere el uzatılmalıdır.  

Yıkıntıların altında bizler ya da sevdiklerimiz olabilir. 

 Lütfen, dikkat

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
24 gün önce
68 gün önce
71 gün önce
96 gün önce
99 gün önce
103 gün önce
188 gün önce
195 gün önce
198 gün önce
211 gün önce
222 gün önce
233 gün önce
239 gün önce
265 gün önce
285 gün önce
287 gün önce
313 gün önce
315 gün önce
317 gün önce
385 gün önce
390 gün önce
421 gün önce
450 gün önce
453 gün önce
470 gün önce
477 gün önce
481 gün önce
482 gün önce
498 gün önce
520 gün önce
553 gün önce
554 gün önce
560 gün önce
561 gün önce
590 gün önce
598 gün önce
600 gün önce
620 gün önce
632 gün önce
670 gün önce
721 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=