Lütfen bekleyin..

İZZETTİN İÇİN

SOKAK ÇOCUKLARI

26 Ekim 2017, 14:57 - Okunma: 759

Uzun bir süredir gündemimizden düşmeyen bir önemli konu da, sokak çocuklarıdır.

Öyle ki, biraz da kötü hadiseler sonucu sıkıntılar bize dokunmaya başlayınca konuyu gündeme getirmeye başladık.

Zaten bir huyumuz da bu değil mi ki; bıçak kemiğe dayanınca uyanıyoruz.

Haberlerde sürekli görüyoruz.

Şurada şu kadar sokak çocuğuna sahip çıkıldı diye...

Bu şekildeki mevzii çözüm girişimlerine bir diyeceğimiz yoktur.

Ancak mesele, ciddi boyutlarda toplumsal bir probleme dönüşmüştür.

Geçenlerde böyle bir çocukla konuşuyoruz.

Şöyle dert yanıyor; “ Sokak çocuklarından ve sıkıntılarından, çözüm arayışlarından bahsediyorsunuz. Bunların hepsi çok güzel…

Fakat siz büyükler, hep aynı hataya düşüyorsunuz. Bir manada, sapla samanı karıştırıyorsunuz.

Problem teşkil edenler sokak çocuklarıdır. Fakat her sokakta olan, sizin tabirinizle sokak çocuğu mudur?

Mesela ben de sokaktayım ama sokak çocuğu değilim. Ben sokaktayım.

Çünkü babam hasta ve çalışamıyor. Aileme bakmak zorundayım.

Başkaca bize yardımcı olacak kimsemiz yoktur. Dolayısıyla çalışmalıyım.

Ben sokaktayım. Çünkü yaşımdan dolayı ancak sokakta iş bulabiliyorum.

Benim bunda bir kusurum var mı?

Ben sokaktayım. Çünkü aileme kimse yardım elini uzatmadı.

Gazetelerden okuyorum. Bazı yerlerde, bazı yetkililer birkaç çocukla ilgileniyormuş. Kendimizi kandırmayalım. Bu neyi halledecektir?

Bu mesele, birlikte yaşadığımız insanların halledebileceği bir iştir.

Komşular, akrabalar ve kısacası, toplumda birlikte yaşadığım insanlar, sokak çocuğu olduktan sonra mı beni hatırlayacaklar?

Ben, şu anda, babam ve annemin verdiği moral ile ayakta durabiliyorum. Ya sonra?

Yarın, ben de bir sokak çocuğu olmak durumuna düşersem ne olacaktır?

Bunun sorumluları kimler olacak? Tek suçlu ben mi olacağım? “   

Eleştiriler böylece bu şekilde devam ediyor. Bu samimi çocuğumuzun feryatlarını ve eleştirilerini, günlük hayatımızın neresine koyacağız?

Ben, çocukluk yıllarımı hatırlarım Komşunun komşudan, akrabanın akrabadan, dostların dostlardan, en önemlisi toplumun her yaşayan bir ferdinin mutlaka bir başka fertlerin dertleriyle ilgilendiği, çözümler sunduğu zamanları hiç unutmam.

O zamanlar, sokak çocukları da olmazdı…

Toplum olarak bazı değerlerimizi kaybettiğimiz ortada…

Sahi, ne oluyor bize?

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
9 gün önce
12 gün önce
16 gün önce
101 gün önce
109 gün önce
112 gün önce
125 gün önce
136 gün önce
147 gün önce
153 gün önce
199 gün önce
200 gün önce
226 gün önce
228 gün önce
230 gün önce
298 gün önce
303 gün önce
335 gün önce
364 gün önce
367 gün önce
383 gün önce
391 gün önce
394 gün önce
395 gün önce
412 gün önce
434 gün önce
466 gün önce
468 gün önce
474 gün önce
474 gün önce
504 gün önce
511 gün önce
513 gün önce
534 gün önce
546 gün önce
584 gün önce
634 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=