Lütfen bekleyin..

MURAT BOZKURT

MAVİ HAP-KAL, KIRMIZI HAP- GİT

08 Şubat 2019, 13:40 - Okunma: 1222

Sen küçüktün, sevmeyi bilmiyordun...

Küçücük, kanat çırpmaya çırpan masum bir kelebektin avuçlarımda; oysa sen hep geriye dönüş yapıp tırtıl olmaya meylediyordun, Benjamin buttonun garip hikayesindeki gibi...

Özgürlükten esarete bir Stockhlom sendromuna dirayet gösteriyordun her seferinde.

Hayatındaki benden önce yaşadığın bütün acıların iç toplamının sonsuz karesi kadar benden çıkarıyordun tüm acılarını.

Seni benden çıkarıyordun.

Beni senden çıkarıyordun...

Sonra beni sana ekliyor ve seni bana ekliyordun ki iş işten geçmiş oluyordu çoktan. ikimizin toplamı bir bile etmiyordu.

Her seferinde çıkan sonuç sıfır oluyordu.

Aşk diyordun, ben düşmüyordu dilinden biz meyveye durması gerekirken...

Öfken hıçkırırken sen diyordun ben düşüyordum gözlerinden.

Sevmekten bahsediyor her dostane dedikodu ortamında...

Ben aşık nasıl olmalıydıydan, dem vuruyordun gökteki buluttan, yerdeki cennetlerden... Halbuki sen cennetin, henüz cennetin nerde olduğunu bilmiyordun.

Sana cennet olarak vaat edilen topraklarsa cehennemdi haberin yoktu.

Oysa ben çoktan reddetmiştim elimin tersiyle senin için cennetleri.

Ve de sensiz cennetleri...

Çünkü sensiz her yer zaten bana cehennemin dibiydi... Seninle cehennemi bile yaşamaya razıyken sen hep sahte cennetleri  dayatıyordun Hasan Sabah gibi ben şair Tahir'e...

Seninle yanmaya razıydım,  sen korkuyordun.

Günahkar korkuların nasıl oluyorsa anlayamadığım bir düzensizlikte günahsızlığa yürüyordu.

Korkakların sevmeye aşık olmaya hakkı yok bilmiyordun henüz...

Korkakların dostluğu da arkadaşlığa da ölmeye de hiçbir şeye de hakkı yok... Korkaklar evinde oturacak ve sadece evden işe, işten eve gidip gelecek, öleceği günü bekleyecek sabırsızlıkla, Azrail'den korka korka...

Bir de aynanın karşısına geçip kendisiyle yüzleşecek, gerçeklerini görecek öyle seni seviyorumlara ahkam kesmeden önce...

Sen varolduğun günden beri ben sen oldum, sen sevdim sense benden başkaları olmamı istiyordun...

Bedenin pişmanlığa yürüyecek beni tanıdığında ve kalbin pişmanlığa çürüyecek beni anladığında...

Ama senin beni anlama, ihtimalin dahi yok anlayamazsın da...

Çünkü...

Neyse aslında çünküsü de yok sadece bulutların ardındaki negatif yükler.

Sen hep benim seni anlamadığımı düşünüyordun, zannediyordun; anlamak bizim köyde çok bilinmeyenli bir denklemken sizin şehirlerde 8 köşeli bir jetondu.

Çünkü sen bütün acılarını benden çıkartmaya çalışıyordun.

Anlamsızca bir matematik işlemi oluyordu işte o zaman hayat... Bir anda herşeyi cennete çevirmemi bekliyordun benden.

Ben ne Hasan Sabah'tım ne de cehennemleri YARadan.

Ben sadece aşktım, sana gelen ve senin gözlerinde ölüp giderken eriyen 8 köşeli bir şeker ki sonra her yağmur yağdığında şeker komasına girecek olan.

Önceleri yağmurlar hep sessiz ve sensiz yağardı.

Şimdilerdeyse yağmurlar bana seni hatırlatıyor ve seni getiriyor.

Buralarda yağmur hep yağar ve ben yağmuru hep severim.

Çünkü yağmur sendin, gözlerindi.

Bütün ömrüm senindi sen ömrüme temizlik yapmaya kalktın.

Kalbim senin dedim vurdun ağır yaraladın paramparça ettin beni Müslüm Baba eyledin.

Gecem olmadı, gündüzüm kar etmedi.

Son bir bedduanın ucundaki idam mahkumuyken Benim İTİRAZIM VAR

Ben hep yenilmeye mahkum muyum

Ben hep ezilmeye mecbur muyum dedim gözlerine ve bir isyan ateşi yaktım Prometheus'la özgürlüğe...

Teslim ol dedim aşık teslim olmalı, özgürlüğüm dedin, biz dedim bir de iki ikide yek olunmalı, ben dedin, aşk dedim arkadaş olalım dedin hep inad ettin hep inat ettin feleği hiç dinlemedin.

Sen felek misin kader misin önce sevdirttin sonra çektin gittin.

Her 3. şahsa beni 3.Sınıf bir kimlik eyledin.

Seviyorsan kal demeyi de bir çift gözün uğruna ölmeyi de bileceksin.

GİT dersen de yalnızlığın lanetini yaşamaya hazır olacaksın... Bazen susar git diyemezsin lakin her susuş da bir git demektir git diyemediklerimize.

Öyle bir giderim ki bir daha asla senin gözlerine sürme olmam.

Her şeyin bittiği, hayatın durduğu ve sözcüklerin bittiği kıyılardayım.

Sadece iki tercihten ibaretti hayat, ya mavi hapı ya da kırmızı hapı içeceksin.

Mavi hapı tercih edersen KAL kırmızı hapı tercih edersen GİT demekti.

Yüzde elliye bile kalmayı kazanma şansım varken bile yine bana gitmeler düştü.

Öyleyse ben gidiyorum ölmüş biri olarak ve bir daha asla seni görmeyecek ve bir daha geri dönmeyecek biri olarak.

Sen de son kahkahanı hazırla ardımdan mutluluğa secde duracağın?

Ama unutma 

Herkes kendi yalnızlığının lanetini yaşar; yanlış zamanda, yanlış yerde, yanlış insanlarla olursan bu laneti yaşamaya mahkum olursun...

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
13 gün önce
20 gün önce
76 gün önce
209 gün önce
223 gün önce
230 gün önce
321 gün önce
370 gün önce
581 gün önce
580 gün önce
535 gün önce

bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=