Tedavi gördüğü zamanlarda stresli anlar yaşayan Aygan, eşinin desteği ile başladığı terapi seansları sırasında psikoloğunun tavsiyesi üzerine kendisine yeni hobi alanları bulmaya başladı.
Aygan, Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Sanat ve Meslek Eğitim Kursu'na (GASMEK) giderek ahşap boyama, yağlı boya ve kara kalem kurslarına kayıt yaptırdı.
Tedavisinin yanı sıra sanatla motive olan ve moralini yüksek tutan Aygan, aynı yıl (2008) hastalığını yendi.
Aldığı sertifikalarla usta öğretici olarak kurs merkezlerinde ders vermeye başlayan 50 yaşındaki Aygan, AA muhabirine, küçük yaşlardan beri el sanatlarıyla ilgilenmekten hoşlandığını söyledi.
Sanat sayesinde hayata yeniden tutunduğunu ifade eden Aygan, şunları kaydetti:
"Hastanede koridorda gülerken girip ağlarken çıktığım günleri hatırlıyorum. Kanser tanısı aldığımda büyük bir şok yaşadım. Psikolog bana ilaç vermek yerine, 'kitap oku, örgü ör, resim yap' dedi. GASMEK'e başvurdum ve kendimi sanatın içinde buldum. Küçük yaşlarda resim yapmayı severdim. Daha sonra bu kadar birikimim var ve devam ettireyim dedim. Ben de öğrencilere öğretmek istedim."
- "Bitmeyen resimlerim var"
Büyük bir tutku ile yağlı boya resimler yaptığını anlatan Aygan, en büyük hayalinin İstanbul'u gezip görmek olduğunu ancak bu hayalini gerçekleştiremediği için şehrin resimlerini yaptığını dile getirdi.
Resim yapmanın tutku olduğunu belirten Aygan, "İnsanoğlu bedenini beslediği gibi ruhunu da beslemeli ve bunun en güzel yolu hobilerle ilgilenmek. Benim için bu yol resim yapmak oldu. Bitmeyen resimlerim var hatta İstanbul'u, Kız Kulesi'ni hiç görmedim ama resmini yapıyorum. Oğlum bana, 'Anne, sen orayı görmeden bu resmi bitiremezsin' dedi. Gerçekten de 7 yıldır o resmi tamamlayamadım. Bitirdiğim resimleri ise hayır kurumlarına bağışlamak istiyorum." ifadelerini kullandı
- "Bizde ilaç yok hobi var"
Aygan, 3 çocuğunun sağlıkçı olduğunu, kendisinin de şu anda sağlık kurumu işletmeciliği okuduğunu söyledi.
Hastalığı yendiğini, herhangi bir sağlık sıkıntısı kalmadığını anlatan Aygan, sözlerini şöyle tamamladı:
"Şu an usta öğreticilik yapıyorum. Hanımlara dekoratif el sanatları öğretmeye çalışıyorum. Öğrencilerimle bir psikolog gibi ilgileniyorum çünkü onlar çoğu zaman duygularını sanat aracılığıyla ifade ediyor. Bizde ilaç yok, hobi var. Anne babalar bazen çocuklarına 'resim yapmayın, oyun oynamayın' diyor ama bunlar olmadan bir çocuğun ruhu doymaz. Öğrendiklerimi başkalarına aktarabildiğim için mutluyum. Çok şükür, bir sağlık sorunum da kalmadı. Umarım bundan sonra da sağlıklı bir şekilde hayatıma devam ederim."