SONSÖZ SENDE...

Batman Sonsöz Gazetesi’ne bu fırsatı verdiği için teşekkür ediyorum. Mail yoluyla ben de düşüncelerimi belirtmek istiyorum. Ben Batman Üniversitesinde okuyorum, okulumuzun bazı yönlerde eksik kaldığını ve yardımlaşmanın ve sosyal aktivitelerin olmadığını hem görüyor hem de öğrenciler tarafından duyuyorum. Biz öğrenci arkadaşlaş kendi aramızda büyük turlar düzenliyor ve gidiyoruz ama üniversitemizin hiçbir katkısı olmuyor ve bu yüzden şikâyetler çok ama duyan yok. Her ne kadar sesimizi duyurduysak ta görmemezlikten gelindi. Daha önce Antalya/Kemer Karadeniz ve Kapadokya gezileri düzenlendi ama bu geziye sadece maddi durumları iyi olanlar katılabildi az miktarda gezi düzenlendiyse bile gelemeyen arkadaşlarımızın olduğunu gördük. Rektörümüze buradan sesimi duyurmak istedim, üniversitemizin sosyal etkinlik ve aktivitelerin yapılmasını istiyorum ve istiyoruz.

İluh Deresi konusunda birkaç şey söylemek istiyorum. Yıllardır bu dere ıslah edilecek deniliyor. Ancak tek bir adım bile atılmış değil. Bu dere ıslah edilse, temizlense, etrafı yeşillendirilse, yürüyüş yolları yapılsa, hem bu görüntü kirliliği sona erecek hem de İluh Mahallesi canlandırılmış olacak. Oradaki esnaf da bundan kazanmış olacak. Ben bir öğrenci olarak İluh Deresinin ıslahı için kurumlara sesleniyorum; bu çalışmaları artık başlatın ve bir an önce tamamlayın.

İstanbul Galatasaray Üniversitesinde öğrenciyim. Oradaki üniversiteler ile buradaki üniversiteye bakıyorum. Buradaki gençler çok haklı. Üniversitede hiçbir etkinlik yok. Gençler, burada zamanı nasıl geçireceğini bilmiyor. Hem üniversitede hem de sokakta gençler için bir faaliyet yok. Ben akrabalarımı ve ailemi görmek için buraya geliyorum. Ancak buradaki gençlerin, Batman’da yapacak bir şey bulamadığını çok yakından izliyorum. İnternet cafelere gidiyorlar, kahvehanelere gidiyorlar. Başka bir seçenek bulamıyorlar.

Ben liseyi okuyorum ama üniversite hayatımı ne şekilde devam ettireceğime bir türlü karar veremiyorum. Hangi bölümü okumalıyım, kararsızım. Çünkü okuyan kişileri görüyorum, hepsi işsiz. Yıllarca okuyorlar ancak sıradan insanlar gibi kahvehanelerde boş boş zaman öldürüyorlar. Ya da bir kısmı tablada sebze-meyve satıyor. Ben bunları gördükçe meslek seçimi konusunda çok kararsız kalıyorum.