10. Amed Tiyatro Festivali kapsamında Çand Amed Kültür ve Kongre Merkezi’nde iki gün sürecek olan “Sahne için yazmak” atölyesine çoğunluğu DBŞT kursiyerlerinden oluşan çok sayıda genç katıldı. Tiyatro kuramcısı, yazar ve eğitmen Süreyya Karacabey, atölyenin amacının tiyatro yazarlığında yapının nasıl kurulduğu, nasıl işletildiği ve bir şeyleri sıraya koyma konusunda fikir verebilmek olduğunu söyledi. Karacabey, "İki gün içinde oyun yazamayacağımıza göre en azından bir sinopsis yazdırmak istiyorum” dedi.
‘Her şey için aynı reçeteyi sunacağınız bir evrende yaşamıyoruz’
Sahne için bir şey yazmanın, roman veya öyküden daha zor olduğunu, anlatıyı daha sınırlı tutmak gerektiğini aktaran Karacabey, “Tek kişilik bir iş yapsanız bile sınırları var. O sınırlar, o çerçeve, o sahne, seyircinin karşısındaki haller aslında bir özgürlük de verir” diye konuştu. Bununla ilgili iki günlük kısa bir zamanda bir bakış sunmak istediğini söyleyen Karacabey, şöyle konuştu:
“Çoğu zaman iş eleştirebilmekle başlıyor. Yazının da öyle bir tarafı var. Kendine gömülmediğinde tiyatro için, sahne için yazmanın en güzel tarafı o. Malzemeyi dışarıya koyup en etkileyici bir biçimde bunları nasıl yan yana getirebilirim? Peki, etkileyicilik ne ya da neden etkileniyoruz? Bu aynı zamanda kendi çağına göre de değişen bir şey. Formlar değişiyor. Her şey için aynı reçeteyi sunacağınız bir evrende yaşamıyoruz. 19. yüzyılda değiliz. Onların ilkeleri belli, bizde daha gevşek. Her şey yapılıyor. Dans tiyatrosu, video art gibi çoklu araçlar yapılıyor. Bunlar aslında imkân sağlıyor mu ya da niye oyun yazarları daha geniş bir yerden düşünmüyorlar? Hayal güçlerini neden sadece diyalogla, sessizlikle sınırlandırıyorlar? Bununla ilgili farkındalık yaratma derdindeyim.”