İzinsiz iktibas edilemez.
BİSİKLETLE BAŞLAYAN BİR USTALIK ÖYKÜSÜ…
Ağabeyim Abdurrahman – namıdiğer TİTO – babama yardım ederdi. Her gün, defalarca tamir ettiği hurda bir bisikletle ekmek siparişlerini ulaştırırdı. Bisikleti her defasında söküp takmak, onun usta bir tamirciye dönüşmesini sağladı. Önce küçük bir dükkân açtı; ardından, 1960’ların başında tamamlanan Batman Ulu Camii’nin sokağında bisiklet tamiri ve satışı yapmaya başladı. O sıralarda ben de Devrim İlkokulu'nda öğrenciydim. Ağabeylerim Hayrettin (Kent) ve ben, Abdurrahman ağabeyimin yanında çalışarak mesleğe ilk adımımızı attık.
YOLLAR BİSİKLETLERLE DOLUYDU
Zamanla Abdurrahman ağabeyim bisikleti bırakıp lokantacılığa yönelince işyerlerini Hayrettin ağabeyimle bana devretti. 1970’li yıllarda Batman’da ulaşımın en yaygın aracı bisikletti. TPAO işçileri, öğrenciler, memurlar… Herkes bisikletle şehri arşınlıyordu.
ASKERLİK VE YENİ BİR BAŞLANGIÇ
1975’te askere gitmeye karar verdim. İşyerini Hayrettin ağabeyime devrederek İzmir’deki birliğime teslim oldum. 1977’de terhis olup Batman’a döndüğümde ise kendi ayaklarımın üzerinde durmak istedim. Ofis Caddesi’nde bir motosiklet tamir ve bakım atölyesi açtım.
İKİ AYRI BATMAN
O dönemlerde Batman adeta iki ayrı dünyadan oluşuyordu. Devlet Demiryolları’nın batısındaki mahalleler, çamurlu yolları ve yeni yeni kurulan alt yapısıyla yoksulluğun içindeydi. Doğuda ise asfalt yolları, aydınlatması ve sosyal yaşam alanlarıyla modern Site Mahallesi yer alıyordu. Bu farklar, genç zihinlerde pek çok sorgulamayı tetikliyordu: Sadece şehir değil, dünya da eşitsizliklerle doluydu.
SİYASETİN GÖLGESİNDE GENÇLİK
1970’li yılların sonunda Türkiye genelinde olduğu gibi Batman’da da siyasi ortam gergindi. Her gün yeni bir krizle uyanıyor, radyodan endişeyle haberleri dinliyorduk. Lise sıralarında bile kamplaşmalar başlamıştı. Taraf tutmak kaçınılmazdı; tarafsız kalmak bile bir taraf olmaktı.
MİLLİ BİRLİK VE KIBRIS
1974’teki Kıbrıs çıkarması, biz gençlere kısa bir süreliğine de olsa birlik ve gurur duygusu yaşattı. Fakat hemen ardından gelen ambargo ve ekonomik kriz, hayatı daha da zorlaştırdı. Sabahın köründe tüpgaz, yağ, şeker için kuyruklara girer olduk.
KÜLTÜR, SİYASETİN GÖLGESİNDE
Kim ne dinliyor, ne izliyor, ne okuyor... Bunlar bile birer politik gösterge hâline gelmişti. Orhan Gencebay’ın şarkıları içimizdeki yaraya dokunurken, televizyonu olan birkaç evin etrafında toplanır, TRT’nin tek kanalından Yılmaz Güney ve Cüneyt Arkın’ın filmleriyle teselli bulurduk.
12 EYLÜL VE SESSİZ YILLAR
1980 sabahı radyoyu açtığımda ordu yönetime el koymuştu. Sokağa çıkma yasağı ilan edilmişti. Batmanlılar bir bir gözaltına alındı. Kimisi uzun yıllar geri dönmedi. Bizse sessizliğe büründük. O yıllar sadece gençliğim değil, korku ve mücadele yıllarıydı. Hayat ucuzdu ama insan canı çok kıymetliydi.
MOTOSİKLET ÜZERİNDE HAYAT
Yine de umudu kaybetmedik. Gençliğimin en heyecanlı anlarını motosikletin üzerinde yaşadım. Batman sokaklarında selesi üzerinde amuda kalktığım, motora tersten binip sürdüğüm günler oldu. Tehlikeliydi ama hayatla bağımı diri tutuyordu.
BİR USTANIN EMEĞİ: GEÇMİŞTEN GELECEĞE…
1990 yılında Batman Belediyesi İkmal İşleri Müdürlüğü'nde çalışmaya başladım. Ofis Caddesi’ndeki işyerimi çocuklarıma devrettim. Onlara yılların bilgi ve deneyimini aktardım. Bugün hâlâ kendi atölyemde çalışmaya devam ediyorum. Özellikle engelli bireylerin hayatını kolaylaştırmak için özel tasarım binek araçlar üretiyorum.
İKİ EFSANE MOTOSİKLET VE SONSUZ BİR TUTKU
Mühendislik hesaplamaları ve özel tasarım projeleriyle ürettiğim araçlarda geçmişin ruhunu yaşatıyorum. Atölyemde, benim için hem nostalji hem de emek simgesi olan 1953 ve 1968 model BMW motosikletlerini sergiliyorum.
BATMAN’DA DOĞDUM, BATMAN’DA YAŞADIM
Geçmişin izlerini taşıyan, bugünün emeğiyle yoğrulmuş bir yaşamım var. Yaşadıklarımı unutmadım. Yaşatmayı da sürdürüyorum.
Ben Necat Tanık (Arro):
Bu şehirde doğdum, büyüdüm, mücadele ettim… Ve bu şehirde iz bıraktım.
Faik KAYNAK 11 ay önce
Rabbim ömrünü bereketlendirsin