Dicle’nin sesi, tarihin nefesi

Yemek/Mekan ve Gezi Yazarı

Birgül Erdoğan

 Bu yıl Batman’ın Gercüş ilçesinde düzenlenen Bağbozumu Festivali, adeta bölgenin kültürel ve tarımsal mirasını yeniden canlandırdı. Her yıl büyük bir heyecanla beklenen bu festival, bu kez daha da görkemliydi. Meydanlarda müzik, sokaklarda kahkaha, sofralarda dostluk vardı.

Batman Valisi, Gercüş Kaymakamı, Belediye Başkanları, İl Kültür ve Turizm Müdürü ve çevre ilçelerin kaymakamları da halkla bir araya gelerek bu heyecana ortak oldular. Katılım yoğundu; çevre illerden gelen yüzlerce konuk, üreticiler, zanaatkârlar ve sanatçılarla birlikte Gercüş, o gün kültürün kalbi gibi attı. Protokol üyelerinin tam katılımı, çevre illerden gelen misafirlerin yoğun ilgisi ve yüzlerce kişinin oluşturduğu kalabalık, bağbozumu sevincini büyük bir şölene dönüştürdü.

Festival alanında kurulan stantlar, yöresel ürünler, müzikler, halk oyunları ve konserlerle Gercüş, gün boyu adeta bayram havasına büründü. Bağlardan toplanan üzümler, hem bereketin hem emeğin simgesiydi. Adeta bir mücevher gibi parlayan üzümler, tıpkı bu toprakların insanı gibi sıcakkanlı ve üretken bir ruhu temsil ediyordu.

Ama bu yolculuk sadece bir festivalle sınırlı kalmadı. Batman’ın tarihi zenginlikleri, bu gezinin en etkileyici kısmını oluşturdu.

HASANKEYF’TE ZAMANIN İZİNDE

Bağbozumu coşkusunun ardından, yolumuzu Hasankeyf’e çevirdik. Dicle Nehri’nin serin sularında yapılan tekne gezisi, adeta tarihin içinde sessiz bir yolculuktu. Her kayalık, her mağara, binlerce yılın tanığı gibiydi. Tekne, nehrin kıvrımlarında süzülürken; rüzgâr geçmişin hikâyelerini fısıldıyor gibiydi.

Yamaçtaki Hasankeyf Kalesi, güneşin son ışıklarında tüm ihtişamıyla yükseliyordu. Surlarında Mezopotamya’nın izleri, taşlarında medeniyetlerin sesi vardı. Kalenin zirvesine çıktığınızda, insan farkında olmadan sessizleşiyor; yalnızca rüzgârın taşıdığı tarih kokusunu duyabiliyorsunuz.

MÜZE’DE ZAMANA DOKUNMAK

Batman Müzesi, bu gezinin en öğretici durağı oldu. Her vitrin, binlerce yıl öncesinden gelen bir mesaj gibiydi. Paleolitik Çağ’dan Osmanlı dönemine kadar uzanan eserler, bu bölgenin ne kadar köklü bir medeniyetin beşiği olduğunu bir kez daha gösteriyordu. Topraktan çıkan çanak-çömlekler, heykel parçaları, yazıtlar ve süslemeler… Her biri Dicle’nin kıyısında yaşamış halkların sessiz tanıklarıydı.

MOR KURYAKOS MANASTIRI: SESSİZ DUALARIN TAŞ MEKÂNI

Rotamızın bir diğer durağı Mor Kuryakos Manastırı oldu. Batman ve çevresinde Süryani kültürünün en kıymetli izlerinden biri olarak bilinen bu yapı, sade ama etkileyici mimarisiyle yüzyıllardır ayakta. Duvar taşlarında yıpranmış dualar, kemerlerinde eski çağların huzuru saklı. Bu manastırda gezerken, insan hem inancın derinliğini hem de geçmişle kurulan köklü bağın gücünü hissediyor.

Manastır çevresinde yapılan çevre düzenlemesi, taş yolları, yeşil alanları ve otantik atmosferiyle burayı sadece bir inanç noktası değil, bir huzur alanı hâline getirmiş.

MALABADİ KÖPRÜSÜ: ZAMANIN ÜZERİNDEN GEÇERKEN

Batman ile Diyarbakır arasında, Dicle’nin nazlı sularını aşan Malabadi Köprüsü, yüzyıllardır ayakta duran bir zarafet anıtı. Bu taş köprüye yaklaştığınızda, yalnızca bir mühendislik eseri değil; insan emeğinin, sabrının ve estetiğinin vücut bulmuş hâlini görüyorsunuz. Son yıllarda yapılan peyzaj ve çevre düzenlemesi sayesinde köprü çevresi yeniden hayat bulmuş. Taşların gölgesinde dinlenirken, suya düşen yansımalar bile geçmişten bir hatırayı andırıyor.

BİR ŞEHRİN RUHU

Gercüş Bağbozumu Festivali’yle başlayan bu yolculuk, Dicle’nin kıyısında tarihle buluşarak tamamlandı. Bağlardan yükselen bereket, kaleden yansıyan tarih, müzeden gelen bilgi, manastırdan süzülen sessizlik ve köprüden geçen asırlar…

Hepsi Batman’ın çok katmanlı hikâyesinin bir parçasıydı.

Bu topraklarda her taşın, her rüzgârın, her melodinin bir anlamı var.

Gercüş’te üzüm tanelerinin bereketiyle başlayan o gün, Dicle’nin üzerinde bir dua gibi yankılandı:

Bu şehir, kültürüyle, tarihiyle, insanıyla yaşamaya devam ediyor.

Yeniden görüşmek üzere Batman….