ETHEM YILDIRIM

ben tozlu bir çerçeveyim,

duvarlara asılmış gibi

dünyaya asılmışım.

insanlar beni görmüyor,

ben onları seyrediyorum. .

aşık olma saçmalığından

evine ekmek götüremeyen bir babaya şahit olduktan sonra vazgeçtim.

Allahım dedim,

ne büyük dertler varmış.

insanlar nasıl yaşar

sırtında bunca yük varken,

hem de gülümseyerek. .

kambur hayaller kemiklerimizin arasına sıkışıyor

ve doğrulamıyoruz gerçeklere.

Notre Dame' ınQasimodosuyuz

dışımız çirkin

içimiz güzel. .

hüznü anlatan bütün çerçeveler tozludur.

yerinden söküp uçuruma atıyorum.

kayalıklara çarpıyor anlam yüklediğim bütün fotoğraflar.

sonrasını düşünme zaten,

en çok benim canım acıyor. .

ŞİİR SAATİ KÖŞESİ

ETHEM YILDIRIM

[email protected]