YARIM MİNARE VE HASANKEYF

Aşk yürekte bir imge

Gök ile yer uyum halinde

Batman bir güzel şehir

Hasankeyf Mezopotamya da bir simge

Yüreği nakış nakış işlerse aşk

El alır çırak

Dokur minareyi göklere arkadaş

Haset düştü mü gönle

Ne aşk kalır ne ustalık

Ne dost kalır ne yaranlık

Sanat zarafetten olmaz ırak

Ne usta geri kalır nede çırak

Yıkılsa da yüreklerde aşk

Yükselir parmak uçlarında taşlardan bir hayat

Sultan Süleyman da işlenirken ustalık

Er rızk çırağın yüreğinde ustalık

Dicle akar delişmen yüreğiyle

Özgürlüğe hayran Batmanlıların gözünde

Aşk selam verir Dicle’ye

Mezopotamya’nın özgür çocuğuna

Bulutlar yürür Er rızkın üstünde

Taşlar hayat bulmuştur

Bir sanatçının nefesinde

Hayret makamındadır usta gönlü yaralı

Haset öyle bir yangın ki

Gözlerden başlar, ta yakar yüreği

Sultan Süleyman başı eğik El Rızkın yükselen minaresinin yanında

Usta ve çırak, gözlerde şimşekler çakar

Aşk ölmüşse haset yakar

Çırak bir sırdır ustanın gözünde

2 kapılı bir handır Er Rızk

Hayret makamıdır hayat gibi

Hasankeyf’in semalarında Dicle’nin yanaklarında

Yani Mezopotamya da

Ve usta el alan çırağının karşısında

Bir eldir

Tevazuyu öldürünce gurur

Hayat gözlerde biten bir film olur

Ve usta bırakır kendisini

Çırağının gözlerinde yükselen sanatta

Ah Hasankeyf ah

Yarım kaldı aşka ihanet minare

Şimdi sende mi elveda diyeceksin

Binlerce yıl taşıdığın aşkın tarihine…

Seyit Ahmet Uzun

Şair/Yazar