Aile; dünyaya gelmenin eşiği, insan olmanın beşiğidir

GÜL MİRKAN

Çocuk Gelişimci-Yazar

 Ebeveyn ve Çocuk İlişkisi Nasıl Olmalıdır?

Ebeveyn ve çocuk ilişkisi; anne, baba, çocuk üçgeninden meydana gelir.

Bu üçgenin her bir köşesi, birbirine sıkı bağlarla bağlı olmalıdır.

Bu yapı taşı; kardeş, akraba ve çevre gibi etrafındaki diğer unsurlarla kendini tamamlar. Böylece sağlıklı, sevgi dolu,  ayakları yere basan bireylerin temelleri atılır.

Ebeveyn ve çocuk ilişkisi; çocuğun fiziksel, duygusal ve sosyal gelişimini besleyen ilişkidir. 

Bir çocuğun karnının doyurulmasının önemi kadar o çocuğun, ruhsal, duygusal, fiziksel ve sosyal doyuma da ihtiyacı vardır.

Bu beslenmenin gerçekleşmesiyle çocuk ve ebeveyn arasında eşsiz bir bağ kurulur.

Anne, Baba Ve Çocuk İlişkisi Ne Zaman Başlar?

Çocuğun anne karnına düşmesiyle anne-çocuk ilişkisi başlar.

Baba da çocuk anne karnına düştüğü an onunla konuşup bağ yakalayabilir.  

Doğumdan sonra bu bağ daha çok güçlenir.

Çocuk, anne karnından başlayarak annenin yaşadığı duygusal geçişleri hissederek gelişir.  Mizacının belirlenmesinde bu duygusal geçişler ona hayatı boyunca anneden kalan bir hediye olabilir. 

Doğumdan sonra anne, baba ve çocuk, ilk olarak sözel olmayan duygusal bir iletişimle birbirlerini tanımaya başlar.

Yüz ifadeleri ve vücut harekeleri üzerinden birbirleriyle iletişime geçerler.

Daha sonra sözel davranışlarla iletişim sürecini arttırırlar.

Anne, Baba ve Çocuk İlişkisi Nasıl Olmalıdır?

Bu süreçte anne ve baba, çocuğunu iyi gözlemleyip tanımalı, onu dinleyip anlamalıdır. Aralarındaki ilişkiyi güçlendirmek için yapacakları en doğru hareket, kaliteli zaman geçirmekle olacaktır.

Çocuklar büyüme evresinde sadece ilgi ve sevgi ister.

Bu yüzden aralarında koşulsuz ve şartsız sevgi olmalıdır.

Çocuklar anne ve babadan öğüt ve nasihat istemez.

Onların yol gösterici olmasını tercih ederler.

Onlarla oynayan, onları dinleyen, onları destekleyen, sorunlarının çözümünü birlikte arayan ebeveynler olmalarını isterler.

Anne-Baba Arasındaki İlişki Nasıl Olmalı?

Bu süreçte anne ve babanın aynı yapıcı dili konuşması çok önemlidir.

Çocukla olan ilişkilerinde çocuğa gösterdikleri tepkiler tutarlı ve birbirlerini destekleyici olmalıdır.

Olaylar karşısında birbirleriyle çelişmemeli, ortak bir noktada birbirlerini tamamlayarak çocuğa yaklaşmalılar.

Birbirlerine sevgi ve saygı göstermeliler.

Çocuğun Evdeki Görev ve Sorumluluğu Nasıl Olmalı?

Öncelikle ebeveynler, aile ortamında herkesin görev ve sorumluluklarının olduğu bilincini çocuğa öğretmeli ve göstermelidir.

Çocuklar belli bir yaştan sonra gelişimleri dikkate alınarak görev ve sorumluluk almalıdır. Kendi gelişim süreci dikkate alınarak yaptırılan ev işi ve kendi öz bakım işleri, çocukta öz güveni artırır.

Yapabilme becerebilme hissi kendine güveni artırır.

Ebeveyn ve Çocuk İlişkisinin Önemi Nedir?

Çocukluktan itibaren aileden aldığı sevgi ve onunla birlikte aldığı eğitim, çocuğu hayata hazırlayan ilk yer olacaktır.

Temeli güçlü ve doğru atılmış bir çocuk, sağlıklı bir birey olarak geleceğe hazır hale gelir.

O yüzden ebeveyn-çocuk ilişkisi, çocuğun gelişim hayatı için çok önemlidir. 

Sorunlara çözüm üretebilme, sabretme ve zamanı yönetebilme gibi birçok becerilerinin gelişmesinde etkili rol oynar.

Çocuklar küçük yaşlardan itibaren yaptıkları bu işlerle yaşam becerileri kazanarak yetişkinlik hayatına hazırlanmış olurlar, ne istediğini bilen kararlı bireyler olurlar.