<div>Değerlilerimizi teker teker yitirdiğimiz bir mevsim bu.</div> <div>Oysa mevsim sonbahar değil.</div> <div>Leylekler yine <strong>‘biz geldik’</strong> diyorlar.</div> <div>Her yer bahar, her yer mis kokuyor.</div> <div><strong>Doğa bütün güzelliklere bürünmüşken, yeni umutlara kanat açacakken, güzel haberler bekliyorduk.</strong></div> <div><strong>Umut mevsimi olan bahar mevsimindeyiz.</strong></div> <div>Mevsimler şaşırdı birden.</div> <div>Umut mevsimi olan bahar, hazan mevsimine döndü.</div> <div>Gökyüzünde doğaya rengarenk ışık saçan bulutların birden kararması da neyin nesi?</div> <div>Bahara gözyaşı ve hüzün hiç yakışmadı.</div> <div><strong>Yağmur kokarken toprak, soğuk bir ürperti kapladı etrafı.</strong></div> <div><strong>Terk edilmiş gibi sessizleşti sokaklar.</strong></div> <div><strong>Taze umutlar bahar çiçekleri gibi soldu bir bir. </strong></div> <div>Dalga dalga hüzün yağdı ardı ardına.</div> <div>Göz pınarlarından süzülen gözyaşı sel oldu.</div> <div>İçimiz dışımız sonbahar oldu.. </div> <div><strong>Her ömür bittiğinde mevsim sonbahar olur.</strong></div> <div><strong>Bahar ortasında sonbaharı yaşıyoruz. </strong></div> <div><strong>Sapsarı, kapkara bir sonbahar hem de.</strong></div> <div><strong>Ölüm haberleri veriyor ardı ardına.</strong></div> <div>On gün önce en değerli varlığım annemi kaybettim.</div> <div>Acısı halen taze yüreğimde.</div> <div>Acımı katlayan bir ölüm haberi daha geldi bu kez.</div> <div>Annemin ölümünde hissettiğim acının aynısını hissettim yüreğimin derinliklerinde.</div> <div><strong>Ape Süleyman Özdemir’in ölüm haberini aldım.</strong></div> <div><strong>Bu yazıyı Apê Süleyman’ın hiç vazgeçmediği ana dili olan Kürtçe yazmam gerekirdi.</strong></div> <div><strong>Kürtçe yazma becerim acımı dillendirecek kelimeleri yan yana getirebilmem için yeterli olmadığından, Türkçe yazıyorum.</strong></div> <div><strong>Mayınlı bir tuzakta yitirdiğimiz, Salih, Sadi, Sofi ve Sedat’ın hatırasıydı Ape Süleyman.</strong></div> <div><strong>Batman’ın en vicdanlı, itibarlı kanat önderiydi.</strong></div> <div>Batman’da barışın sembolüydü.</div> <div>Özünden kopmamış, asırlar boyu süre gelen bir kültür hazinesiydi.</div> <div>Onurlu ve asil bir kişiliğe sahipti.</div> <div>O devamı gelmeyecek başlı başına bir kuşaktı tek başına.</div> <div>Ape Süleyman’ın, sadece onu tanıyan ve sevenlerin değil, her Kürt’ün yüreğinde özel bir yeri vardı.</div> <div><strong>O kendi geçmişinden asla bağlarını koparmamış ve her Kürtle aile ile bağ kurabilmiş bir kişiliğe sahipti.</strong></div> <div>Dik duruşu ve bembeyaz saçları ile Mereto dağına benzetiyordum onu.</div> <div>O yüzden yerini doldurmak mümkün değil.</div> <div>Kendisini ebedetiye uğurlarken ailesine ve sevenlerine baş sağlığı diliyorum ve Kürtçe sözlerle yazımı noktalıyorum. </div> <div><strong>Cihê te li nav gul û gulistan di kuncike ki cenette be.</strong></div> <div><strong>Êşa te jı bu malbata te u gele Kurd mezin e. </strong></div> <div><strong>Rahma Xwede li te be.</strong></div> <div><strong>Oxir be Ape Süleyman..</strong></div> <div><strong>Em te tu car ji bîr nakin.</strong></div>