<div><strong>Batman’ın Kültür Hafızasına Bir Katkı : Divan Akademi üzerine bir tanıklık…</strong></div> <div>Hayatım boyunca sanatın içinde oldum.</div> <div>Sanat, benim için yalnızca bir estetik uğraş değil, bir varoluş biçimiydi.</div> <div></div> <div><strong>Bu yüzden yaşadığım şehrin hafızasını tutmayı, renkli simaları ve emek veren kurumları geleceğe taşımayı kendime boynumun borcu bildim. </strong></div> <div>Daha önce Batman Kültür Sanat Derneği’ni, ardından Batman Yeni Sahne’yi yazmıştım.</div> <div>Divan Akademi’yi yazmamak bende bir eksiklik duygusu yaratırdı.</div> <div>Çünkü Divan Akademi, Batman’da sanatın nabzını tutan ve bir hayali gerçeğe dönüştüren en önemli adreslerden biri.</div> <div>Bir gün Divan Akademi’den bir müzik dinletisi için davet aldım.</div> <div>Koşulsuz kabul ettim.</div> <div><strong>O gece sahneyi üç sanatçı paylaştı: Pelda Bal, Münevver Denizhan ve Kenan Demir.</strong></div> <div>Pelda Bal’ın sesi resmen büyüleyiciydi. İki farklı renkte sesi vardı sanki. Bazı stranlarda operayı andıran güçlü tınılar, bazı ezgilerde incecik bir lirik anlatım…</div> <div></div> <div><strong>Salondaki herkes nefesini tutmuş, onun sesinde kaybolmuştu. Münevver Denizhan’ın yorumları da bir o kadar etkileyiciydi. Ezgileri öylesine ustalıkla söylüyordu ki, sesinin tınısı insanın kalbine dokunuyordu. O an anladım ki, ses, bazen kelimelerin yapamadığını yapar: insanı kendi iç yolculuğuna çıkarır.</strong></div> <div>Kenan Demir sahneye çıktığında önce şaşırdım. Ama daha ilk cümlede Botan yöresinin gırtlağını, o eşsiz coğrafyanın kokusunu salona taşıdı. Bir an gözlerimi kapadım, Berçelan Yaylası’nda rüzgarın uğultusunu dinler gibi oldum.</div> <div><strong>Gece boyunca Kürtçe ezgiler birbiri ardına yükseldi. Salonun havasında hüzün, coşku, sevinç birbirine karıştı. O an bir kez daha hatırladım: Stranlar yalnızca şarkı değildir. Onlar bir halkın hafızasıdır.</strong></div> <div>Divan Akademi işte tam da bu nedenle çok kıymetli bir kurum.</div> <div>Sadece bir sahne değil, uluslararası düzeyde bir eğitim, dayanışma ve üretim merkezi.</div> <div>Arkasında Şermola Performans gibi 15 yıllık bir birikim var. Şermola, Kürtçe tiyatroya nefes olmuş, oyunlarıyla pek çok ödül kazanmış, dünyanın dört bir yanında turneler yapmış bir ekip.</div> <div><strong>Şimdi Divan Akademi (Dîwan Academy), Batman’da Kürtçe tiyatro eğitimi veren ilkokul olmayı hedefliyor. </strong></div> <div>Çocuklar, gençler, kadınlar, işçiler için bir alan açıyor. Oyunculuktan yaratıcı yazarlığa, dans ve müzikten hikâye anlatıcılığına kadar pek çok ders programı tasarlanıyor. Uluslararası festivallerle işbirlikleri planlanıyor, yurt dışındaki okullarla değişim programları kuruluyor.</div> <div><strong>Bu hayal yalnızca tiyatroya değil, Batman’ın geleceğine yapılan bir yatırımdır. Çünkü sanat, insanların hayatını güzelleştirir, dayanışmayı güçlendirir ve kimliğin izini taşır.</strong></div> <div>Benim hayalim yaşadığım şehrin günlüğünü tutmak. O yüzden bu yazı da bu günlüğün bir sayfası olarak kalacak. Bir gün birileri bu satırları okur ve der ki: “Burada insanlar hayal kurmuştu. Şarkı söylemişti. Sahneye çıkmıştı. Ve dünyayı biraz daha güzel bir yer yapmak için çabalamıştı.”</div> <div>Divan Akademi’ye, emeği geçen herkese minnetle…</div>