<div>Herkes farklı bir kanaldan ilham alıyor.</div> <div>İlham almak, bekleyen işlerini en iyi şekilde yapmanı sağlar.</div> <div><strong>İlhamsızlık ise insanı karanlıkta bırakır.</strong></div> <div>Kendinizi kör sanırsınız.</div> <div>Duvarlara tutunan insan, yol bulmaya çalışır.</div> <div>Karanlıkta ışıksız kalmamak için ilham şarttır.</div> <div>İnsan sadece canlılardan ilham almaz.</div> <div><strong>Bazen bir nehir veya şelaleden, </strong></div> <div><strong>Bir derya denizden,</strong></div> <div><strong>Yüce dağ başındaki kardan,</strong></div> <div><strong>Sonu olmayan bir ormandan,</strong></div> <div><strong>Bir kitap, bir düşünce ve ideolojiden,</strong></div> <div><strong>Bir sanat eseri,</strong></div> <div><strong>Yeni bir aşk,</strong></div> <div>Bir inanç ve kültürden de ilham alabiliyor insan.</div> <div>Bazen insanın yaşadığı şehir de ilham verebiliyor insana.</div> <div>Geçmişte bana en çok ilham veren şey, Hasankeyf ve Dicle Nehriydi.</div> <div>Ilısu Barajından dolayı ne Hasankeyf ne de Dicle Nehrinden eser kalmadı.</div> <div>Bana ilham verecek bir şey kalmadı geride.</div> <div><strong>İlham, insana kendi işini yapması için daha çok güç verir.</strong></div> <div><strong>İnsana yaşamı daha çok sevdirir.</strong></div> <div><strong>Yaşadığı şehre daha çok bağlar.</strong></div> <div><strong>Benim gibi her gün yazı yazan birinin en çok ihtiyaç duyduğu şeydir ilham.</strong></div> <div><strong>Bu ara bir arayıştayım.</strong></div> <div>İlham verecek bir kaynak arıyorum.</div> <div>İlham olmadan yaşam anlamsızlaşır.</div> <div>İlham, bir dürtü, bir his ve seziden daha fazlasıdır.</div> <div>Dedim ya, nicedir bulamıyorum bu duyguyu.</div> <div>Neden yalan söyleyeyim, ilham vermiyor bu şehir.</div> <div>İlham verecek kahramanları da yok bu şehrin.</div> <div><strong>Rol modeller ve aydınlar da…</strong></div> <div><strong>Beni etkileyen insan öyküleri de pek yok.</strong></div> <div><strong>Yoklar diyarında hissediyorum kendimi bu ara.</strong></div> <div><strong>İlk kitabım Hasankeyf Perileri’nden sonra okurlar ikinci kitap beklediklerini söylüyor.</strong></div> <div><strong>Kitabı okuyan dostlardan, uzaklardan mesajlar geliyor.</strong></div> <div><strong>‘Vazgeçme, yaz’ diyorlar.</strong></div> <div>Bir okurumun mesajı beni uzaklara götürüyor;</div> <div><strong>“Kitabınızı dün elime aldım ve bugün bitirdim” </strong>diye başlıyor mesaj.</div> <div>Şöyle devam ediyor “Geçmiş uzun bir dönemden sayısız anı, anılarda, iç kanatan bir acı var. O acılar ki, sınırsız, sayısız bir kalabalıkta, duyarlı, sayılabilir sayıdaki yürekte yaşadığını, dinmeyip sessiz bir çığlığa dönüştüğünü hissediyorsun.</div> <div>Bir dönemlik çıkara uzun bir insanlık tarihini feda edenlere olan yenilgiyi anlatırken de, çığlığın kesilmeden günümüzde zulme isyana dönüştüğünü hissettiriyorsun.</div> <div><strong>Dilerim bu yenilgiyi havale ettiğin İmam Abdullah da senin gibi, herkese, her şeye hakkını veren doğal, adil yaşamın dengesi için Allahtan ricacı olur. Beynine, diline, ellerine sağlık”</strong></div> <div>Bu mesaj biraz olsun yaşama anlam katma ve yazı yazmam için ilham veriyor bana.</div> <div>Ama benim gibi yaşantısı olanlar, daha çok ilhama ihtiyaç duyarlar.</div> <div>O yüzden Hasankeyf sular altında kaldığından bu yana İlham arayışındayım.</div> <div>Yok mu ilham verecek?</div>