Batman Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde bitmeyen sorunlar

Batman'da sağlık hizmetlerinin ana üssü konumunda olan Batman Eğitim ve Araştırma Hastanesi (eski adıyla Batman Bölge Devlet Hastanesi), köklü bir geçmişe sahip olmasına rağmen, sunduğu hizmet kalitesi ve işleyişiyle ilgili tartışmaları beraberinde getirmeye devam ediyor.

19 Ocak 2009'da hasta kabulüne başlayan ve 28 Şubat 2009'da hizmete açılan hastane, 24 Kasım 2020'de Eğitim ve Araştırma Hastanesi statüsüne geçerek önemli bir dönüşüm yaşamış olsa da, bu statü değişikliğinin hasta memnuniyetine ve hizmet kalitesine yansıdığı söylenemez.

Yıllardan bu yana arada bir hastanede başhekim ve yöneticilerin değişmesi, hastanenin ihtisas ve eğitim hastanesine dönüşmesi gibi önemli değişiklikler yaşansa da, hizmet anlayışı ve kalitesinde belirgin bir iyileşme sağlanmadı.

Hizmet kalitesindeki durağanlık, hasta yoğunluğundan kaynaklanan sıra problemleri, hijyen ve temizlik konusundaki yetersizlikler ile sağlık çalışanlarının hastalarla iletişimi üzerindeki olumsuz etkileri noktasında şikayetler bitmek bilmiyor.

Öte yandan acil servislerdeki uzun kuyruklar, hem sağlık çalışanlarının hem de hastaların genel memnuniyetsizliği, bu durumun en net göstergelerinden birisi olarak öne çıkıyor.

Son dönemde Batman’a yapılan uzman doktor atamaları, ardı ardına göreve başlaması, sağlık hizmetlerine erişim potansiyelini güçlendirse de, hastaneye kazandırılan yeni cihazlar ve ek üniteler dahi şikayetlerin önüne geçemiyor.

Hastanede koşulların iyileştirilmesi, kapasitenin yükseltilmesi önlemleri bile hasta yoğunluğunun yarattığı manzaradan dolayı hizmete olumlu bir etkisinin olduğu söylenemez. Poliklinikler, yatan hasta bölümleri ve yoğun bakım ünitelerinin önündeki insan yığılmaları, hastane içindeki hizmet yetersizliğini ve işleyişi gözler önüne seriyor.

Hasta dışında kimsenin bulunmaması gereken alanlarda oluşan kalabalıkların nedenleri ve bu durumun nasıl engellenebileceği konusundaki belirsizlik ise yıllardır sürüyor.

Bu yığılma, enfeksiyon ve bulaşıcı hastalıklar açısından da büyük bir risktir. Bu riskin bir an önce ortadan kaldırılması gerekir.

Hastanenin kuruluşundan bu yana devam eden ve bir türlü aşılamayan yönetim sorunlarının temelinde yatan iddialar ise oldukça çarpıcı. Yıllardır süregelen ve "torpil kilidi" olarak adlandırılan bir sistemin oluştuğu, bu kilit nedeniyle bir temizlik görevlisinin yerinin dahi değiştirilemediği iddiası öne sürülüyor. Bu iddialara göre, hastanenin yönetiminin arka planında siyasiler, sendikalar, cemaatler ve nüfuz sahibi gruplar, kendi yakınlarını ve adamlarını destekleyerek, liyakatten uzak bir kadrolaşmaya yol açmış durumdalar. Bu durumun bir sonucu olarak, temizlik görevlisinden güvenlik görevlisine, sedye taşıyıcısından hemşireye kadar birçok personelin görevini layıkıyla yerine getirmediği belirtiliyor.

Örnek vermek gerekirse, acilden yatan bir bölüme hasta sevk edilmesi için sedyenin saatlerce beklenmesi, kısmen felçli hastaların dahi fizik tedavi bölümlerine görevliler tarafından taşınamaması, hasta yakınlarının kendi hastalarını taşımak zorunda kalması gibi durumlar, sistemdeki aksaklıkları ve personel yetersizliğini/motivasyonsuzluğunu gözler önüne seriyor. Yetersiz ve sürekli arızalanan asansörler, özellikle sedyede başka servise sevk için bekleyen hastalar için büyük bir sorun teşkil ederken, iki hastane arasındaki engelli asansörünün de sürekli arızalı olması engelli bireylerin ulaşımını da zorlaştırıyor. Engelli otopark alanlarının da sürekli işgal edilmesi, bu konudaki duyarsızlığı pekiştiriyor.

Yeni doktor atamaları, ek üniteler, aile hekimlerinin randevu sistemine entegrasyonu ve yeni yöneticilerin atanması gibi adımlar atılsa da, hizmet anlayışı ve kalitesinde köklü bir değişim henüz gerçekleşmiş değil. Gerçek ve kalıcı bir değişim ile dönüşümün ancak liyakat temelli bir anlayış ve hakkaniyete dayalı radikal kararlarla mümkün olacaktır.

Ne zaman Batman Eğitim ve Araştırma Hastanesinde bu anlayış hâkim olursa o zaman sorunların da son bulacağına inanıyorum.