Hobi bahçeleri, kuyu satıcı ve alıcısının meselesine döndü

İhtiyaçtan biri su kuyusunu satışa çıkarır.

Kısa sürede kuyuya bir alıcı çıkar ve satın alır.

Kuyusunu satan kişi bir süre sonra hata yaptığını ve kuyusunu nasıl geri alacağını düşünür.

Aklına bir fikir gelir ve kuyusunu sattığı kişiye gider “Ben sana kuyuyu sattım ama içindeki su benimdir, suyumu kullanamazsın” der.

Kuyuyu alan kişi, satan kişiden daha uyanık çıkar ve der ki: "Ben de kuyuyu aldığımdan bu yana sana, içinde çıkamadığım bir sorumu nasıl ileteceğimi düşünüyordum. Lütfen gel, senden satın aldığım bana ait kuyudan suyunu çek ve bir an önce bu sudan kurtar beni” der.

Batman’daki hobi bahçelerinin muhataplarının durumu da bu kadar karmaşık bir duruma benziyor.

Herkes kendine göre uyanıklık yapmaya çalışıyor.

Yıllar yılıdır, göz göre göre hobi bahçeleri adı altında yeni yerleşim alanları kuruldu. Bugün o yıkımı izleyen başta İl Özel İdaresi yetkilileri bunlara göz yumdu. Bir kısmının yolu da yapıldı, elektrik verildi, sonra da yıkım kararı verildi.

Bu ne yaman çelişki değil mi?

Zamanlaması da çok manidar.

Tam da insanların sıcaktan kaçıp genelde yazlık olarak kullandıkları hobi bahçelerinde bulundukları sırada yıkımlar başladı.

Mağduriyetlerin yaşanmasıyla gerginlik yaşandı, yürüyüşler, protestolar yapıldı.

Hobi bahçelerinin yakılmasıyla kamuoyu bu konuda ikiye ayrıldı. Kimisine göre, hobi bahçeleri bu şehirde yapılan en masum kaçak yapılardı ve bu yapılarda üstelik deprem riski yoktu.

Her kaçak olan binanın yıkılmasına başlanacaksa da aciliyet durumuna göre en son hobi bahçeleri yıkılması gerekirdi.

Bu şehirde ne kaçak değil ki? Kaçak imalathane ve fabrikalar, ruhsatsız işyerleri, geçmişte yapılan çok katlı binalar… Kaçak var da var yani.

Bu yüzden hobi bahçeleri, diğer kaçak yapıların yanında masum kalırdı.

Kimisine göre ise tarım arazilerine gelişigüzel, hem de kaçak olarak ardı ardına, tam hız hobi bahçesinden ziyade bir kısmı villa ve konak tarzı binaları inşa etmek yanlıştı.

Çünkü hobi bahçesi dediğin, genelde tek gözlü ve betonarme olmayan, ahşaptan barınaklar olarak biliniyor.

Hobi bahçesi adı altında kimileri villa tarzında bina yaptılar ne yazık ki.

Açıkçası hobi bahçelerinin yapımına göz yumanlar da, hobi bahçeleri adı altında villalar yapanlar da bu meselenin bu aşamaya gelmesinde masum sayılmazlar.

Şimdi hobi bahçesinin yapımına göz yuman da, hobi bahçesini yapan da pişman.

Anlayacağınız, bu iş kuyu satıcı ve alıcısının alışverişine döndü.

Bu işin hangi tarafına baksan, kendisini haklı görüyor.

Kimse hatasını ve kusurunu kabul etmiyor.

Tarım arazileri geleceğimizdir; elbette korumalıyız.

Ancak iş işten geçtikten sonra, tarım arazilerini koruma adına yıkılan hobi bahçeleri yerinde bundan sonra tarım yapmak neredeyse imkânsızdır.

Bu aşamadan sonra bunları yıkmak, ortada sadece büyük bir mağduriyet ve enkaz bırakmaktır.

Bu mağduriyetlere bir çözüm bulmak gerekir.

Hobi bahçesi sahipleri kamuoyunda hepsi varlıklı olan kişiler olarak görülüyor ama işin aslı hiç de öyle değil.

Şehirde kirada yaşayıp sırf ayağı toprağa bassın ve şehir stresinden, gürültüsünden kaçmak için tüm servetini bu evlere yatıranlar da var.

Evet, geçmişte de dedim; şimdi de diyorum: Tarım arazilerini gözümüz gibi korumalıyız. Bundan sonra da korunması için ne gerekirse yapmalıyız.

Ancak yıllardır yapılmış, bitmiş hobi bahçesi mi, villa mı, yazlık mı her neyse, onların durumu masaya yatırılıp geniş çerçevede bir çözüm bulunmalı.

Şimdiye kadar kaç tanesi yıktırıldı bilmiyorum.

Ancak en az 20 katı daha aynı durumda yapı olduğunu biliyorum.

Madem yıkım, çok kişiye zarardan başka bir kâr sağlamıyorsa ve yıkım yapılan yerde bir daha tarım yapılması mümkün değilse, o zaman iş işten geçtikten sonra yıkmanın da bir anlamı yoktur.

Bu nedenle oturup bu işi bir kez daha değerlendirip orta bir yol bulmak gerekir.

Önemli olan, bundan sonra var olan tarım arazilerini nasıl koruruz, hobi bahçesi ihtiyacını ve taleplerini nasıl karşılarız; ona bakmak gerekir diye düşünüyorum.