<div><strong>“Bayramlar, nerede o eski bayramlar” diyenler o kadar arttı ki özellikle orta yaş ve üzerindekilerin çoğunun geçmiş bayramlara özlem duyduğunu görüyoruz.</strong></div> <div>Çocuklar ve gençlerin dışındakilerin çoğu, bayramlardan artık tat almadıklarını söyler. Çocuklar nerede ve hangi şartlarla bayramı geçirseler de mutlu olurlar.</div> <div><strong>Gençler ise geçmişle kıyaslama durumunda olmadıkları için şu anki bayramlardan şikâyetçi olmazlar. </strong></div> <div>Bizler neden bayramlardan tat almaz olduk?</div> <div>Neden eski günlerimizi arar olduk?</div> <div>Bayramların içini mi boşalttık?</div> <div>Belki yılda bir ayakkabı alırdık.</div> <div><strong>Ama yılda bir alabildiğimiz ayakkabıyı bayram sabahı giyme heyecan ve mutluluğu bize yeter de artardı.</strong></div> <div>İki farklı şeyi alamadığımız ya pantolon ya da gömlek aldığımız zamanlar da dahi yüzümüzden tebessüm eksik olmazdı.</div> <div>Yılda bir bile olsa bayramı yaşardık. Gece, heyecandan uyuyamazdık. Evdeki saati kurup yatardık.</div> <div><strong>Sabah erkenden uyanıp yeni elbiselerimi mutlulukla giyerdik.</strong></div> <div><strong>Hani o mutluluklar nerede kaldı?</strong></div> <div><strong>Her şey var ama mutluluk yok. </strong></div> <div>Artık istediğiniz zaman istediğinizi alabiliyor ancak yılda bir alabildiğiniz zamanki mutluluğu bulamıyorsunuz.</div> <div>Her şey ne kadar da özünden uzaklaştı.</div> <div>İstediğiniz her şeye sahip olmak mı bizi mutsuz etti, yoksa biz mi değiştik?</div> <div>Almak ve sahip olmak bize yetmiyor.</div> <div>Neden bu kadar doyumsuz olduk?</div> <div><strong>Küçük şeylerle büyük mutluluklar elde ederken, büyük şeylerle küçük mutluluklar elde edemez olduk.</strong></div> <div>Komşu, dost, akraba ile bir bütün iken şimdi fazla mı bireyselleştik?</div> <div>Mahalle kültürü ile yetişen bizler apartmanlara sıkışıp kaldık.</div> <div><strong>Madde ve para derken ruhumuzu ve özümüzü mü unuttuk? </strong></div> <div><strong>Sahi mutluluk para ile satın alınabilir miydi?</strong></div> <div>Bizim varsa yeter dedik.</div> <div>Başkasının yoksa bana ne dedik.</div> <div>Başkasını görmez olduk.</div> <div>Komşumuzu tanımaz olduk.</div> <div><strong>Hissetmez olduk. </strong></div> <div><strong>Vurdumduymaz olduk. </strong></div> <div><strong>Görmez olduk. </strong></div> <div><strong>İşitmez olduk. </strong></div> <div><strong>O eski bizler yoktuk ki eski bayramlar olsun.</strong></div> <div>Kendimizi tanımaz olduk.</div> <div>Neden bu kadar değişmiştik?</div> <div><strong>Apartmanlar içinde mesajlarla bayramlaşır olduk.</strong></div> <div><strong>Değişen bizlerdik aslında; Bayramlar, eski bayramlardı.</strong></div> <div>Hayırlı Bayramlar…</div>