SİSTEMSİZLİK

Sözlük anlamı olarak düzensizlik ve kuralsızlık anlamına gelen Sistemsizlik aynı zamanda başıboşluğu da ifade etmektedir.

Sistemin olmadığı yerde kurallar yoktur. Dolayısıyla ne olacağı, ne yapılacağı belli olmayan toplumlarda güvensizlik vardır.

Güvensizliğin olduğu yerlerde ise huzur ve barış olmaz. Böyle toplumlarda insanın kafasında hep sorular vardır.

Küçük bir işyerinden tutun da bir kamu kuruluşu veya özel sektöre varıncaya kadar sistemin işlememesi söz konusu işyerlerini başarıya götürmez.

Bahse konu işyerlerinin başarıya ulaşması için işyerinde bulunan çalışanların görev tanımlarının bilinir ve uygulanır olması lazım.

Görev tanımların ve kuralların teoride kalmaması aynı zamanda uygulanabilir olması düzenin işlemesi açısından önemlidir.

Bir iş olduğunda, kimsenin işi sahiplenmemesi ve topu birbirine atması veya topu taca atması durumunda iş yürümez.

Hâlbuki hangi iş olursa olsun düzenin oluşması için işi kimin yapacağı ve işin nasıl yapılacağı konusunda tereddüt olmaması gerekir.

Aynı şeyi bir topluma da yansıtabiliriz. Bir toplumda da düzenin sağlanabilmesi adına Sistemin olması gerekir.

Sistemin olmadığı toplumlarda başıboşluk ve anarşi vardır. Sistemin olmadığı yerde, “Adama göre iş”  anlayışı hâkimdir.

Böyle toplumlarda adalete güven hissi oluşmaz. Aynı zamanda insanlar yaşadıkları toplumda aidiyet duygusunu geliştiremezler.

Bu defa insanlar toplumda fırsatı ele geçirir geçirmez olayı veya durumu kendilerine yontarlar. Mülkün temeli olan Adalet böyle toplumlarda gelişmez.

Bu tür toplumlarda yani “Adama göre iş” yapılan toplumlarda kim hangi fırsatı yakalarsa fırsatı değerlendirir.

Dolayısıyla fırsatı ele geçirenler de; güçlüler, zenginler ve ekâbir takımı olduğuna göre zayıflar ve mazlumlar ezilir.

Dengenin değiştiği ve adaletsizliğin diz boyu olduğu bu tür toplumlarda zulüm alabildiğince oluşmaktadır.

Toplumların meydana getirdiği Devletler için de aynı şeyi düşünebiliriz. Bir Devlette de sistem olmazsa Adalet ve düzen olmaz.

Bir Devletti oluşturan mekanizmalarda, organizmalarda bir düzen ve bir kural olması Devletin bekası adına önemlidir.

Bir Devletin yönetimi bir kişiye veya kişilere endeksli olmaması gerekir. Kim yönetimde olursa olsun Devlet yönetiminde düzenin değişmemesi gerekir.

Devlet yönetiminde Sistem olduğunda kurallar muntazaman işler. İnsanlar ne olacak? Diye merak ve sorgu içine girmezler.

Bu şekilde yönetilen Devletin vatandaşlarında gelecek kaygısı olmaz. Çünkü işleyen bir mekanizma veya bir sistem vardır.

Sistemin olmadığı Devletin vatandaşı, attığı her adımı tereddütle atar. “Acaba başıma bir şey mi gelir?” sorgusu huzurunu kaçırır.

Acaba yarın ne olur? Sorgusunun sıkça yapıldığı toplumlarda iç barış ve iç huzur da yoktur. Çünkü mizan ve izan yoktur.

Böyle toplumlarda ve böyle Devletlerde adalet sağlanamaz, ekonomi bir türlü istikrar kazanmadığı için yatırım da yapılmaz.

Küçük bir işyeri, bir toplum, özel veya kamu sektörü ya da Devlet sisteme sahip olmadıkça kurumsallaşamaz. Dolayısıyla verimli ve etkin sürdürülemez.