Bir anne ve çocuğunun çaresizliği...

Sabah saatlerinde bir parkta oturmuş sonbaharın serinliğinde kuş seslerini dinliyorum.

O an kuş seslerine ağlamaklı bir çocuk sesi karışıyor.

“Anne, ben bugün okula gitmeyeceğim…”

Elinde okul çantası, henüz ilkokula yeni başlamış küçücük bir çocuk söylüyor bu sözleri.

Nedenini sorduğumda başını öne eğiyor. Utanıyor, konuşmak istemiyor.

Onu ikna ederek konuşmasını sağlıyorum;

“Öğretmenim dün, üniforması olmayanların okula alınmayacağını söyledi. Arkadaşlarımın hepsi okula para ve yemek getirmişti. Benim yoktu canım çok istedi…”

 Bu sözleri duyunca kelimeler boğazımda düğümlendi bu sözler üzerine başka bir şey soramadım dakikalarca. 

Karşımda henüz 7 yaşında bir çocuk çaresizliği haykırıyordu.

Bir çocuk yokluktan ve yoksulluktan okula gitmeyeceğini söylüyordu Annesine. 

Annesine döndüm çaresizliklerinin ve yoksullarının nedeni sorudum, çocuğun annesi derin bir nefes alıyor, acısını içine gömerek anlatıyor. Beş çocuğum var. Biri ortaokulda, biri lisede, üçü ilkokulda. Evde çalışan kimse yok. Baba yok. Düzenli bir gelirlerimiz yok. Kirada yaşıyoruz ve aylık 12 bin lira kira ödüyoruz. Evimizde bir fırın, bir buzdolabı dahi yok. Sefalet içerisinde yaşıyoruz.

Duyduklarım karşısında, çaresiz bir şekilde dona kaldım.

Çocuklarının eğitimden kopmaması için çaresizce ve yokluk içinde bir anneni mücadelesi yüreğimi burktu.   

Bu yetim ve çaresiz öğrencilerin ihtiyacı yalnızca okul üniforması değil. Defter, kalem, çanta, okula her gittiğinde beslenme için harçlık… Bir çocuğun eğitim hayatının devam edebilmesi için ihtiyaç duyduğu en temel şeyler bile bir annenin karşılamamasından daha ağır ne büyük bir yük ve sorun olabilir.

Ailenin yaşadığı özel sorunlar nedeniyle kimlik ve adres bilgilerini yazımda paylaşmıyorum.

Beşkardeşin ihtiyaçlarını karşılamak amacı ile elimden gelen ilk destekte bulundum.  Ancak bu yeterli değil. Ailenin ihtiyaçlarının karşılanması için herkesin yardımcı olması gerekir. 

Bu ailenin yaşadıkları çaresizliği görmezden gelmemeliyiz. 

Daha önce yetim çocuklara destek olan Bir Kalp Bin Umut Derneği  Başkanı Veysi Mercimekçi’yi aradım. Ailenin tanıdığını ve mağduriyetlerini bilindiğini, ancak yardım amaçlı bağışlarda yaşanan ciddi düşüş nedeniyle bu yıl dernek olarak bu yetim çocuklara eğitim desteğinde bulunamadıklarını söyledi.  

Hiç Kuşkusuz ki Eğitim her çocuğun hakkıdır ve geleceğidir.

Bir çocuğun okul kapısından geri çevrilmemesi için bazen bir çanta, birkaç defter, bir çift ayakkabı ya da bir okul üniforması yeterli olabiliyor.

İhtiyaç sahibi çocuklara yardım da bulunmak bir çocuk için anlamı çok büyüktür bu: “ Sen de okuyabilirsin, senin de hakkın ve geleceğin var.” Anlamına gelir.

Bazı çocuklar ne yazık ki imkansızlıklar nedeni ile okula gidemiyorlar.

Bugün bu beş yetim çocuğun eğitimden kopmaması için hayırseverlerin, kurum ve kuruluşların desteğine ihtiyaç var.

Siz olmasanız, biz olmazsak bu çocuklar belki de okula gidemeyecek.

Buradan hayırseverlere sesleniyorum; Allah rızası için bu mağduriyete seyirci kalmayalım.

Elden ya da nakdi yardım yoluyla destek olmak isteyenler 05425368363 numaralı telefondan benim ile iletişime geçebilir, ailenin bilgilerini özelden kendileri ile paylaşırım.

Elinizden ne geliyorsa, eğitim yardımı, kira yardımı, eskide olsa ev beyaz eşyaları için imkanlar ölçüsünde yardımda bulunalım.

Yetim ve yoksul bir ailenin zor yaşam mücadelesinde ve çocukların eğitimi için destek olmaktan daha büyük bir iyilik yoktur.

Bu çocukların eğitimi için, çaresiz durumdaki yetim ailesinin geleceği için lütfen bu yardım çağrısına sessiz kalmayalım.