<div> </div> <div></div> <div><strong>Bir Tek Annem Olsun Bana Bi’şey</strong> olmaz…</div> <div>Bir süt firmasının, televizyon reklâmında</div> <div>Söylenirken bu sözler,</div> <div>Anne ve çocuklarının fotoğrafları dönüyordu ekranda.</div> <div>Zehra da bu reklâm filminin bir parçası gibi çıktı sahaya.</div> <div>İncinen bileğinde sargı ile o sahaya doğru ilerlerken,</div> <div>Annesi de tel örgülerin arkasında,</div> <div>Kavurucu güneşin altında,</div> <div>Kürtçeden başka bir dile değmemiş</div> <div>Dudaklarıyla,</div> <div>Dualar okuyordu ona.</div> <div>Siyah fistanı ile emekçi bir anne,</div> <div>60’larında, belli ki kendini çocuklarına adamış bir baba,</div> <div>18 yaşındaki kızları <strong>Zehra</strong>’yı izliyordu sahanın etrafında.</div> <div>Zehra’nın yanında <strong>Sevgi, Hamide, Suzan, Damla,</strong></div> <div><strong>Melek, İpek, Kader, Narin, Leyla, Songül,</strong></div> <div><strong>Eylem, İclal, Efsun, Ayşe, Arjin, Berivan, Şeymanur…</strong></div> <div>Batman 19 Mayıs Tesisleri 2 no’lu sahada</div> <div>Rakip takım <strong>Manisa Turgutlu’nun</strong> karşısındalar.</div> <div>Kuruluyorum tribüne.</div> <div><strong>Batman Sonsöz’den</strong> canlı yayını açıyorum gururla.</div> <div>Umutluyum çünkü</div> <div><strong>Şampiyonluk gelecek…</strong></div> <div>3.’lig’de mücadele ederken,</div> <div>2.’lig’i çoktan garantilemişler zaten.</div> <div>Heyecanlı ve çekişmeli bir maç.</div> <div>İlk yarı 0–0 bitiyor.</div> <div>Ama bizde umut bitmiyor.</div> <div>İkinci yarı, daha bir heyecanlıyız.</div> <div>Kızlar sahada.</div> <div>Zehra’nın anne ve babası da</div> <div>Halen demir korkulukların arkasında.</div> <div>En yakın rakip takım <strong>Kayseri de,</strong></div> <div>Kendi evinde <strong>Dudullu Takımı</strong> ile kapışıyor o dakikalarda.</div> <div>Kayseri’nin 2–0 mağlubiyet haberini alınca,</div> <div>Şampiyonluğa bir adım daha yaklaşıyoruz.</div> <div>Kadınlarımız, azimle,</div> <div>Sahayı, kazıyorlar tırnaklarıyla adeta…</div> <div>Bayılıyorlar,</div> <div>Düşüyorlar,</div> <div>Sakatlanıyorlar yer yer,</div> <div>Ama pes etmek yok…</div> <div>Batmanlı Hakem,</div> <div>Tribünleri biraz kızdırıyor,</div> <div>Ama yılmak yok…</div> <div>Yarasalar,</div> <div>Batmanlı Erkekler,</div> <div><strong>Batmanlı Kadınlar,</strong></div> <div>Tribünlerde,</div> <div>Susmak yok…</div> <div>Dakika 78,</div> <div><strong>Zehra</strong>, yaklaşıyor rakip takımın sahasına,</div> <div>Sıkışınca topu atıyor, <strong>Hamide</strong>’ye,</div> <div>Tribünler, ayağa…</div> <div><strong>Gooolll…</strong></div> <div>Öyle böyle bir gol değil bu,</div> <div>Şampiyonluk golü, derler buna…</div> <div>Meşaleler ateşe,</div> <div>Maç bitiyor,</div> <div>Bizler sahaya,</div> <div>Kızlar, taraftara,</div> <div>Taraftar, kızlara,</div> <div>Tezahüratlar havada.</div> <div>“<strong>Bizimle kimse başa çıkamaz”…</strong></div> <div>Zehra, koşuyor anne-babasına,</div> <div>Tel örgüler, engel olamıyor anne-kıza,</div> <div>Eller, buluşuyor, gururla…</div> <div>Onlar,</div> <div>Bu kente,</div> <div>Şampiyonluk hayali kurduran,</div> <div>Bu hayali yaşatan kadınlar…</div> <div>Gurur duyuyorum sizinle…</div> <div>Bu gururu yaşamayanda Batmanlı değil bence...</div>