Neden her Kürt, Kürtçe bilmiyor?

Her millet ve her dil için 21 Şubat özel bir gündür.

Çünkü bu gün 1999'da UNESCO tarafından Anadil Günü olarak kabul edildi.

Hele hele her geçen gün dili yok olan bir millet için böyle bir gün çok önemlidir. 

Sadece bir gün değil, her gün Kürtler dilerine değer vermelidir.

Her gün ve her yerde dillerini yaşamalıdırlar.

Ancak yılda bir kez, 365 günün bir günü, büyük bir simge olarak anadil açısından önemlidir.

Bu önemli gün dolayısı ile bir kez daha yok olma tehlikesi altında olan Kürtçe dile dikkat çekmek istedim.

Ortadoğu’nun en çok ezilen ve dillerinden dolayı baskıya uğrayan her bir Kürt, rengini ve ırkını seçme hakkı olmadığı gibi dilini de kendisi seçmedi.

Allah onu Kürt yarattı.        

Ama ne acıdır ki Kürt olarak dünyaya gelenlerin çoğu günümüzde Kürtçe konuşamıyor.

Asimilasyon patikaları ve yasaklar nedeniyle başka dilleri kendi dillerinden daha çok biliyorlar.

Birçok Kürt;

Türkiye’de Türkçeyi,

Irak ve Suriye’de Arapçayı,

İran’da Farsçayı,

Avrupa’da İngilizce veya Almancayı kendi dilinden daha çok biliyor.

Bunun nedeni de bazı ülkelerde Kürtçe dilinin yıllardır yasaklanması, Kürtçe konuşulanlar ceza verilip hapse atılması, hatta Kürtçe türkü söylediği için sokakta ırkçı saldırıya uğrayıp ölmesidir.

Belki de dünyada Kürtçe dili kadar hiç bir dil bu kadar çok baskı ve asimilasyona uğramamıştır.

Kürt olup Kürtçe bilmeyen milyonlarca kişi var.

Kürtlerin önemli bir kesimine etnik kimliğini sorduğunda genel de “ben kürdüm ama Kürtçe bilmiyorum“ diyor.

Ne tuhaf ve acı bir durumdur, bir insanın ana dilini bilmemesi.

Bunun nedenini sadece Kürtçe diline karşı olanlara mal etmemek lazım.

Kürtlerin ve özelikle Kürt siyasilerinin de bunda sorumlulukları var.

Çoğu aile, kendi içinde Kürtçe konuşmuyor, çocuklarına ana dillerini öğretmiyor.

Dost meclislerinde ve sokakta Kürtçe konuşmuyor ve birbirleriyle Kürtçe yazışmıyor.

Yani kendi dillerini yeteri kadar sahiplenmiyorlar.

Bu da ciddi bir eksikliktir.

Bir Kürt’ün “ben Kürtçe bilmiyorum” demesi öncelikle kendi ayıbı ve eksikliğidir bence.

…

Çima her Kurd, bi Kurdî nizane?

21ê Sibatê ji bo her gel ü zimanî rojeke taybet e.

Ji ber ku ev roj di sala 1999’an de ji aliyê UNESCO’yê ve weke “Roja Zimanê Dayikê” hat qebûlkirin.

Bi taybetî ji bo miletekî ku zimanê wî roj bi roj winda dibe, rojek wiha pir girîng e.

Divê kurd ne tenê rojekê, her roj qîmetê bidin zimanê xwe, her roj û li her derê bi zimanê xwe bijîn.

Lê salê carekê, rojek ji na ,  d isale de 65 roja  ji bo zimanê zikmakî wekî sembolek mezin girîng e.

Di vê roja girîng de min xwest careke din balê bikşînim ser zimanê kurdî ku di bin xetereya windabûnê de ye.

Her Kurdê ku ji ber zimanên herî bindest ên Rojhilata Navîn neheqî lê tê kirin

Ne mafê wî bû ku reng û nijada xwe hilbijêre, ne jî zimanê xwe hilbijart.

Xwedê ew Kurd afirandiye.

Piraniya kesên ku Kurd ji dayik bûne îro nikarin bi Kurdî biaxivin.

Ji ber rê û qedexeyên asîmîlasyonê ji zimanê xwe zêdetir zimanekî din dizane.

Gelek kurd;

Tirkî li Tirkiyê,

Erebî li Iraq û Sûriyê,

Farisî li Îranê,

Li Ewrûpayê mirov ji zimanê xwe zêdetir Îngilîzî an Elmanî diaxivin.

Sedema vê yekê jî ew e ku li hin welatan bi salan e zimanê kurdî qedexe ye, kesên ku bi kurdî diaxivin rastî cezayê pereyan û zindanan tên, heta ji ber ku stranên gelêrî yên kurdî gotine, li kolanan rastî êrîşa nîjadperestan tên û tên kuştin.

 Belkî jî li dinyayê tu zimanek bi qasî zimanê kurdî rastî zilm û asîmîlasyonê nehatibe.

Bi milyonan mirovên kurd hene û bi kurdî nizanin.

Dema mirov ji beşeke girîng ya Kurdan li ser nasnameya wan ya etnîkî dipirse, bi giştî dibêjin, ez Kurd im, lê bi Kurdî nizanim.

Çi rewşeke ecêb û bi êş e ku mirov zimanê xwe yê zikmakî nizane.

Sedema vê yekê divê tenê bi kesên ku li dijî zimanê kurdî ne, bê gotin.

Di vê yekê de berpirsyariya Kurdan bi taybetî jî siyasetmedarên Kurd heye.

Piraniya malbatan bi kurdî nizanin û zarokên xwe heni

 zimanê zikmakî nakin.

Di hevdîtinên dostane de li kolanan bi kurdî napeyivin û bi kurdî ji hev re mesaj na nivisinin.

Yanî bi têra xwe zimanê xwe xwedi dernayen .

Bi dîtina min  kurdekî ku bi kurdî nizane, di serî de şerm û kêmasiya wî kesi ye.