Siverekli Keke Yılmaz…

Batman’ın Hafızasında Kalan Güzel Bir İnsan Siverekli keke Yılmaz.

Bazı insanlar vardır; bir şehri anlatırken onların adını anmadan geçemezsiniz.

Keke Yılmaz da Batman’ın böyle güzel insanlarından biridir.

Asıl adı Yılmaz Yalpı…

Ama Batman onu nüfus kâğıdındaki adıyla değil, yıllardır herkesin sevgiyle söylediği Keke Yılmaz adıyla tanıdı.

Çünkü buralarda “keke” yalnızca bir lakap değildir; abi demektir, kardeş demektir, dost demektir.

Keke Yılmaz da hayatı boyunca bu kelimenin hakkını verenlerden oldu.

Onu düşündüğümde gözümün önüne yalnızca bir insan gelmiyor.

Çocukluğumun Batman’ı geliyor.

Daha küçük, daha sakin, daha yoksul ama insanları birbirine daha yakın bir şehir…

Petrol kokusunun sokaklara karıştığı, herkesin birbirini tanıdığı, kahvehanelerde uzun sohbetlerin edildiği, futbolun yalnızca futbol olmadığı yıllar…

İşte Keke Yılmaz o Batman’ın insanıdır.

Siverek’ten gelip yıllarını bu şehre veren, Batman’ın değişimine tanıklık eden, dostlukları ve insanlığıyla çevresinde güzel izler bırakan bir isim.

Ama Keke Yılmaz’ı anlatırken bir özelliğini özellikle söylemek gerekir:

O, sahada da hayatın içinde de enerjisi hiç bitmeyen bir adamdı.

Petrolspor’un kırmızı-beyazlı yıllarında tribünlerin onu izlerken yaşadığı heyecanı hatırlayanlar bilir.

Kıvrak hareketleri, bitmek tükenmek bilmeyen enerjisi, kendine has tavırlarıyla sahaların renkli simalarından biriydi.

Türbinler onun kıvrak hareketlerini ayakta alkışlardı.

O yıllarda futbol yalnızca 90 dakikalık bir oyun değildi.

Batman için bir heyecandı, bir buluşmaydı, ortak bir sevinçti.

Keke Yılmaz da o sevincin içinde kendine özgü yeri olan adamlardandı.

Petrolspor’da yönetici, futbolculara abi…

Keke Yılmaz’ın Petrolspor yöneticiliği yaptığı yıllarda futbolcularla ilişkisi de farklıydı.

Onlar onun için sadece futbolcu değildi.

Abi, kardeş, dosttu.

Makamın arkasına saklanmadan, insanla insan gibi konuşan bir yöneticiydi.

Belki de bu yüzden futbolcuların gönlünde ayrı bir yeri vardı.

Çünkü Keke Yılmaz’ın anlayışında makamdan önce insan vardı.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, bazı insanların neden yıllar geçse de unutulmadığını daha iyi anlıyoruz.

İnsanlara nasıl davrandığınız…

Arkanızdan nasıl konuşulduğu…

Ve bıraktığınız iz…

Asıl mesele bunlar.

Beyefendiliği tartışılmazdı

Keke Yılmaz’ı tanıyanların üzerinde birleştiği bir başka özelliği daha var:

Beyefendiliği.

Emekli arkadaşları arasında da bu özelliğiyle grubun saygınlığını kazanmış bir insandı.

Sakinliği, ölçülü konuşması, kimseyi kırmamaya özen göstermesi ve insanlara verdiği değer…

Beyefendilik onun için sonradan edinilmiş bir davranış değil, karakterinin bir parçasıydı.

Belki de bu yüzden yıllar sonra onu anlatanların cümlesi hep aynı yere çıkar:

“Keke Yılmaz iyi adamdı.”

Bazen bir insan hakkında söylenebilecek en büyük söz budur.

Asıl zenginlik insan biriktirmek

Bugün hayatının daha sakin günlerini yaşıyor.

Üç evladı, emekli arkadaşları, dostları ve yılların biriktirdiği güzel hatıraları var.

Birkaç dostuyla bir araya gelip çayını, kahvesini içerken eski günlerden söz ediyor.

Bazen Batman’ı…

Bazen Petrolspor’u…

Bazen sahaları…

Bazen de artık aramızda olmayan dostları…

İnsan yaş aldıkça anlıyor:

Hayatta en büyük servet, insan biriktirmekmiş.

Keke Yılmaz bunu başarmış.

Makamlar gelip geçmiş.

Yıllar değişmiş.

Batman büyümüş.

Sahalar değişmiş.

Ama dostluklar kalmış.

Saygınlık kalmış.

Güzel bir isim kalmış.

Ben eski Batman’ı yazmayı bu yüzden seviyorum.

Çünkü geçmişi yazarken yalnızca bir şehrin dününü anlatmıyoruz.

O şehri güzel yapan insanları yeniden hatırlıyoruz.

Keke Yılmaz da o güzel insanlardan biri.

Siverek’ten Batman’a uzanan bir hayat…

Kırmızı-beyazlı Petrolspor’un heyecanlı yılları…

Tribünlerde alkışlanan kıvrak hareketler…

Futbolcularına abi, kardeş, dost olan bir yönetici…

Emekli arkadaşları arasında saygınlığını koruyan bir beyefendi…

Ve bütün bunların üzerinde iyi insan olabilmenin sade güzelliği.

Sevgili Keke Yılmaz…

Dilerim bundan sonraki yılların sağlık, huzur ve dostlarınla birlikte geçsin.

Çayların demli, sohbetlerin güzel olsun.

Çünkü bazı insanlar yaşlanır, emekli olur, hayatın biraz daha sessiz tarafına çekilir…

Ama isimleri eskimez.

Keke Yılmaz da Batman’ın hafızasında adı güzel kalan adamlardan biridir.

Ben böyle insanları yazmayı yalnızca bir köşe yazısı değil, bu şehre karşı bir vefa borcu olarak görüyorum.