“BENİ BIRAK GÖĞE BAKALIM”

 “Darbe başarılsaydı ne olurdu?” diye önüne gelen herkes yazdı.

Korkunç senaryolar ortaya kondu. Çok şükür başarısız oldu ama başarısız bir darbenin bile bizden aldıklarına, bizi soktuğu ruh haline baktığımızda başarısız bir darbenin bile çok yüksek bir maliyetinin olabileceğini hepimiz gördük.

Başarısız bir darbenin maliyeti, sonuçları bu ise Allah muhafaza sonuca ermiş bir darbenin sonuçlarını varın siz düşünün artık.

En başta hayatını kaybedenler, ilk geceden meydanlara çıkıp hayatını, o alçakça darbeye, tanklara, silahlara siper edip bedel ödeyenlerin, yaralananların sayısı bugünkü ile kıyaslanmayacak denli çok olacaktı.

Bir anda bütün ülkenin gündemi değişti.

Bir anda herkes nefrete ve şiddete teslim oldu.

Herkes strateji uzmanı, savcı, hakim, avukat kesildi. Haberler aşağı, haberler yukarı, falanca kişi görevden, filancası gözaltına alındı, onu da geçtim herkes tutuklananların derdine düştü; bu kadar tutuklu için cezaevleri yetmez ki…

Sosyal ağlarda ve haber bültenlerinde paylaşılan video görüntülerinin detaylarından filmleri aratmayacak senaryolar devşirenlerin haddi hesabı yok.

Bütün millet bir anda ellerinde merceklerle gezen detektif kesildi, ortalık Sherlock Holmes’tan geçilmiyor.

Sıkılmadınız mı? Yorulmadınız, bıkmadınız mı? Yetmez mi bu kadar?

Allah aşkına ne zaman susacak, ne zaman duracaksınız?

Ne zaman dönüp rabbinize “aklımı ve kalbimi koru Rabbim” diyeceksiniz.

Ne zaman günde bilmem kaç vakit haberlerden kaldırıp başınızı beş vakit rabbinize döneceksiniz?

Ne zaman kirlendik bu kadar farkında bile değiliz.

Ne zaman bu kadar kopup kendimizden birer savaşçıya, birer kin ve intikam askerine döndük koptuk rabbimizden.

Nerde ve nasıl durduğunuzun farkında mısınız?

Düşünün, en son ne zaman baktınız gökyüzüne? Aldığınız her nefes için ne zaman şükrettiniz?

Ne zaman güzel bir tınıya teslim olup bütün dünya ve kirine kapattınız kulaklarınızı, gözlerinizi.

Bitti, geçti, yeter demeyecek mi kimse? Kimse oturup bir dosta, sevgiliye bir şiir bir şarkı bir fotoğraf bir filmle uzanmayacak mı artık.

Darbe hikâyeleri, mahkeme tutanakları, hepimizi esir aldı. Kimse ne oluyoruz demeyecek mi? Gözaltına alınanlar, tutuklananlar sadece ellerine kelepçe vurulanlardan ibaret mi?

Ya kalbi ve aklı kelepçeye vurulanlar. Bundan büyük esaret var mı?

Biliyorum çok uzağındasınız en yakınlarınızın, sevdiklerinizin ve hatta kendinizin.

Hadi dönün artık sevdiklerinize çocuklarınıza dönün, sevdiklerinize. Hadi göğe bakalım. Bakın ne güzel demiş Turgut Uyar “Göğe Bakma Durağı”nda.

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım

Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından

Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut

Bu evleri atla bu evleri de bunları da

Göğe bakalım

Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım

İnecek var deriz otobüs durur ineriz

Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya

Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum

Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun

Herkes uyusun bir seni uyutmam birde ben uyumam

Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım

Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda

Beni bırak göğe bakalım

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım

Tuttukca güçleniyorum kalabalık oluyorum

Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi

Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor

Seni aldım bu sunturlu yere getirdim

Sayısız penceren vardı bir bir kapattım

Bana dönesin diye bir bir kapattım

Şimdi otobüs gelir biner gideriz

Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç

Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin

Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat

Durma kendini hatırlat

Durma göğe bakalım