Bu başarıyı skorboard ölçemez

Bana bile, bir maçı sonuna kadar, hatta yarım saatlik uzatma ve penaltılarıyla 2 saatten fazla izletebilmiş bir takımdan Batman Petrolspor ve gösterdiği çaba ve çabayı sergilerken kardeşliği de ıskalamadan verdiği mücadeleden bahsedeceğim.

Futbol mu hiç anlamıyorum. Ama bu, yani Petrolspor’u bütün Batman’ın gönül birliğiyle 1. Lige çıkarma mücadelesi, futboldan çok daha fazlasıydı.

Bir insanı kardeşiyle ya da bir başka sevdiğiyle girdiği kardeşçe ve keyifli bir mücadele bir aşık atışması gibiydi.

Belki biraz daha hırsla, kardeşliği, centilmenliği göz ardı etse, şampiyonluğu alır ve 1. Lige çıkardı.

Ama yapmadı, hırsın, insanı zapt eden sonuca kilitlenmiş, körlüğüne kaçmadılar.

Ki en önemlisi de buydu. Sonuç değil esas olan çabalamak ve bunu yaparken, bir şampiyonluk uğruna ne karşısındakini ne de kendini hırpalamak değil.

Petrolspor’u sonuna kadar verdiği mücadele için kutluyorum.

Nasıl mı oynadı?

Güzel oynadı.

Hiç anlamasam da ortaya koyduğu futbol keyifli, heyecanlı ve adrenali yüksekti. Bununla beraber o adrenalin ne rakibini ne de kendini vurmadı buna dikkat ettiler ve bunu gözeterek, 2 saatten fazla umudu hep ayakta hep diri tuttular.

Bana bile bir futbol maçını, bir an bile ekran karşısından kaldırmadan, sonuna kadar izlettilerse Batman’ın neredeyse tamamını o umuda o centilmence kapışmaya ortak ettiler.

Kadını erkeği, yaşlısı genci ve çocuğu ile hep beraber bizi götürdükleri yere kadar alkışı hak ettiler ve hatta götürmedikleri yer için de alkışı hak ettiler.

Gerisi mi?

Çok da önemli değil.

Saçma sapan deyişlerin; yok dalgalarla boğuştuğuna bakmazlar, gemiyi limana taşındın mı ona bakarlar gibi, sonuç odaklı sığlıkların körlüğüne düşmeyin. Esas olan dalgalarla yaptığınız, üstünde sörf yapar gibi keyiflendiğiniz, mücadele ettiğinizdir.

Esas olan o çabayı son ana kadar göstermek ve bunu yaparken bizi o güzel heyecana ortak etmeleridir.

Beraberlik uzatmalarda da bozulmayınca penaltılarda Cengizhan’ın son penaltıyı kaçırmasıyla maçın sonucu belirlenince, günah keçisi gibi sonucun bütün acısını Cengizhan’dan çıkarmaya çalışanlar oldu olacak da şaşırmamak lazım.

Ama biraz vicdan biraz empati. Düşünün ki bir yıl bütün bir takım ve bütün Batman 1 lig için mücadele vermiş ve gelinen finalde, sonuç tek bir vuruşunuza kalmış. O gerilim ve o beklentinin yüküyle bırakın boş kaleye gol atmayı, neye vuracağınızı bile şaşırırsınız.

Az edep yahu. Buradan, sonuca bakıp Petrolspor’u eleştirenlere, Cengizhan’a ya da diğer başka futbolculara seviyesizce yüklenenlere söyleyecek bir şey bulamıyorum.

Çünkü onlar hayatı varılacak yerden ibaret sayan sığ akıllılar oysa ki hayat yolun kendidir.

Verdiği o güzel mücadele için Petrolspor benim gönlümün birinci/liğinde. He bunu göremeyip anlamayanlar ve acımasızca futbolculara ve Petrolspor yönetimine yüklenenler ki kör bakışlarıyla ve kirli dilleriyle konuşmaya devam etsinler.

En başta da dediğim gibi futboldan, bırakın çoğu az bile anlamıyorum. Ama anladığını sanıp aptalca yorumlarla Petrolspor’un başarısını kirletenler de ne vicdandan, ne ahlaktan ne de nezaketten anlıyorlar.