“MENDİLİMDE KAN SESLERİ”

Yazılacak sözüm yok. Üstüme düşen suskunluğun boşluğunu doldurmak için sevdiğim bir şairi koşturdum yardımıma. Edip Cansever’in özellikle son kaç aydır yaşananların tarifi olabilecek o güzel dizeleri “Dağılmış pazaryerlerine benziyor şimdi istasyonlar/ Ve dağılmış pazaryerlerine memleket” ile hatırlattığı “Mendilimde Kan Sesleri” şiirini suskunluğun doğurduğu boşluğu doldurmak için sizinle paylaşmak istedim.

Şiir biraz uzun ki her şiir bitmeyecek kadar uzun derdim eskiden. Feysbuk tiwitir nesline sorsan iki mısradan sonrasını okumaya vakitleri olmaz ama ben ikiden çok paylaşacağım sizinle. Belki bu sayede 5 değil 10 dakika ayırabileceğim sizi aptal kutusu televizyonun içinizi karartan haberlerinden.

Keşke şiire teslim olsa tüm eli silahlılar.

Her yere yetişilir 

Hiçbir şeye geç kalınmaz ama 

Çocuğum beni bağışla 

Ahmet Abi sen de bağışla 

Boynu bükük duruyorsam eğer 

İçimden öyle geldiği için değil 

Ama hiç değil 

Ah güzel Ahmet abim benim 

İnsan yaşadığı yere benzer 

O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer 

Suyunda yüzen balığa 

Toprağını iten çiçeğe 

Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine 

......

Hasretine, yalanına benzer

Anısı işsizliktir

Acısı bilincidir

Bıçağı gözyaşlarıdır kurumakta olan

Gülemiyorsun ya, gülmek

Bir halk gülüyorsa gülmektir

.....

Bilmezlikten gelme Ahmet Abi

Umudu dürt

Umutsuzluğu yatıştır

Diyeceğim şu ki

Yok olan bir şeylere benzerdi o zaman trenler

Oysa o kadar kullanışlı ki şimdi

Hayalsiz yaşıyoruz nerdeyse

.....

Ah güzel Ahmet Abim benim

Gördün mü bak

Dağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar

Ve dağılmış pazar yerlerine memleket

Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile

Gelse de

Öyle sürekli değil

Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün

O kadar çabuk

O kadar kısa

İşte o kadar.

Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar

Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar

Mendilimde kan sesleri.