Okullarda ne öğretiyoruz?

Okul dediğimiz yer, eğitimin verildiği mekanlardır. fiziki yapılardan ve canlı unsurlardan oluşur. Bilimsel birçok anlam ve açıklama yapabiliriz ama nihai olarak okul, insanın yaşamda ihtiyaç duyabileceği her şeyin öğretildiği yerdir diyebiliriz kısaca.

Okuma yazma, matematik, edebiyat, müzik, spor ve sağlık alanlarında bireyin ihtiyaç duyduğu yetenekleri kazandırır. Aynı zamanda din ve inançları, örf ve adetleri, dil ve kültürleri öğretir.

Bilgi edinilmesini ve bilgiyi kullanma becerisini geliştirir.

Aklen, zihnen ve bedenen bireyi geliştirmeyi amaçlar. Sorunlar karşısında çözüm üretme becerisini kazandırır.  Kısaca kendini keşfetmesini sağlar.

Bugün gelinen noktada okuma yazma ve dört işlem gibi soyut kavramların öğretilmesi ve bilgilerin ezberlemesinin dışında yaşam becerilerinin kazandırılmasının çok uzağında görünüyor okullar.

Liseyi bitirmiş bir öğrenci bir yumurtayı kırmaktan aciz bugün.

 Bir ortaokul öğrencisi hala çantasını hazırlayamıyor.

İlkokuldaki öğrencinin ayakkabı bağcıklarını annesi bağlıyor hala.

Sökük nasıl dikilir, tüp nasıl değiştirilir, ocak nasıl açılır, ütü nasıl yapılır, ayakkabı nasıl bağlanır bilmiyor hiçbirisi.

Güzel bir bayram mesajı yazamıyor öğrenci. Bir şiir okuyamıyor. Estetik düşünemiyor çoğusu.

Toprak nasıl ekilir, ilaçlama nasıl yapılır, tohum ne zaman atılır, çiçek nasıl yetiştirilir bilmiyorlar. Meyve ve sebze yetiştirme konusunda bilgileri yok denecek kadar az.

Elbiseyi, bulaşığı yıkamayı bilmiyor, makine nasıl çalıştırır haberi yok. Yerlerin süpürmesini, yatağını kaldırmasını, odasının toplamasını hep başkasından bekliyorlar.

Bir okulda enstrüman çalabilen kaç öğrenci var.

Kaç öğrenci kaç türküyü ezberleyebiliyor.

Sağlıklı beslenme konusunda bilgisizler. Hazır gıdalar, aşırı şeker tüketimi, fast food yiyeceklerden midesi şişmiş. Obezite almış başını gidiyor.

Beden eğitimi dersini bir zahmet olarak görüyor çoğu öğrenci. Spor yapmaya üşeniyor. Bitkin ve yorgunlar hep.

Allah'ı ve Peygamberi sevdirebiliyor muyuz, kaç öğrenci düzenli namaz kılıyor, kaçı ibadetlerini yerine getirmekte gayret gösteriyor?

Yalan söylememeyi, dürüst olmayı, hak yememeği, adil olmayı, hoşgörülü olmayı, farklılıklara saygılı olmayı, doğayı sahiplenmeyi, hayvanları korumayı, şefkati, merhameti, nezaketi ne kadar öğretebiliyoruz okullarda.

Yemek yapma, örgü örme, dikiş yapma, basit ilkyardım, marangozluk, kaynak yapma, temel elektrik becerileri, yoğurt mayalama gibi yaşam becerilerinin ne kadarını öğretebildik.

Kaç öğrenci turşu tarifesini, salamurayı biliyor. Kaç tanesi akşam çayın yanında bir kek hazırlayabiliyor?

İyilik eden, iyiliği sahiplenen, iyiliği çoğaltan çocuklar yetiştirmek önceliğimiz olmalı.

Seven, üreten, kıymet bilen, empati kuran, saygı gösteren, dinini inancını, ibadetlerini sahiplenen, sorumluluklarını yerine getiren, vefa gösteren, anne babasına,  büyüklerine hürmet eden, dua ve şükür bilinciyle hareket eden, kucaklayan, birleştiren, öfkesine yenilmeyen, suçlamayan, affeden, değerlerine sahip çıkan, ağacı koruyan, hayvanlara şefkat gösteren, araştıran, okuyan, kendini sürekli geliştiren, vicdanlı ve donanımlı çocukları yetiştirmek asıl gayemiz olmalı.

Hulâsa; okulların işlevini yeniden düşünmek ve müfredatı yaşamın kalbine taşımak zorundayız yoksa her şeyi duygudan yoksun, değerlerden uzak robotlardan bekleyeceğiz yarın. O da sonumuzu getirebilir.