Oya ağacı ve öğretmenlik

Geçenlerde Batman Prof. Dr. Necmettin Erbakan Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesine gittim.

Okul bahçesinde sessizce duran oya ağaçları, kokularıyla, pembe renkleriyle ve tüm zarafetiyle bir güzellik sunuyor dış kapıdan içeriye giren gözlere. Çevresindeki beton duvarlara aldırmadan rengini, zarafetini ve umudunu koruyor.  Yazın en kavurucu Batman günlerinde bile çiçek açıyor, gülümsüyor. Saflığı, asaleti, tevazuyu ve huzuru veriyor kalplere tüm güzellikleriyle. Narin bir incelik, ince bir güzellik ve şiirsel bir estetik katıyor okulun bahçesine.

 Okul bahçesine adımı attığınızda bir sevgi tomurcuğu misali açılan o efsunlu mana, içinize ve ruhunuza bambaşka bir his veriyor. Bambaşka bir lezzet, bambaşka bir görsel şölen sunuyor.

Okula bir güzellik seremonisi sunan oya ağacına hayranlıkla bakarken, o esnada iyi bir öğretmene benzettim onu nedense.

Her öğrenci okula aynı ihtiyaçlarla, aynı bilgi ve donanımla, aynı hikayelerle, aynı istek ve hayallerle gelmez. Her birinin mizacı, her birinin karakteri, her birinin ilgi ve yetenekleri birbirinden farklıdır. Yani her biri aynı mevsimi yaşamaz. Kimi sevgiye, kimi güvene, kimi ise sadece kendisine inanacak birine ihtiyaç duyar. İşte tam burada iyi öğretmen, her çocuğun içinde saklı kalan güzelliğin ortaya çıkmasını bekler; acele etmez ve ondan asla vazgeçmez. Okula, sınıfa ve öğrencisine sabırla güven verir.

İyi öğretmen bilir ki nasıl oya ağacı çiçeklerini bir günde açmaz. Sabır ister. Emek ister. Zaman ister. Eğitimin de anlık sonuç vermeyeceğini, başarının yıllar sonra gelebileceğini bilir.

Bu yüzden öğretirken bilgilerin hemen davranışa dönüşmesini beklemez. Bekler, sabır gösterir ve emeklerinin karşılığını zamanla alır.

Değerli öğretmenim, belki bugün söylediğimiz bir cümle, yıllar sonra bir öğrencinin hayatını değiştirecek cesaret olur. Belki verdiğimiz küçük bir değer, onun karakterinin en sağlam dalına dönüşür. Bu yüzden eğitim; bilgi aktarmaktan çok, yol göstermektir. İnanç aşılamaktır. Güven vermektir. Kendi potansiyelinin farkına varmasını sağlamaktır.

 Oya çiçekleri nasıl ki sıcak yaz günlerinde kuraklıkta bile sabırla çiçek açıyorsa, bir öğrencinin hayatına dokunan her değişimin arkasında öğretmenlerin sabırla ördüğü büyük emeği vardır.

Evet, iyi öğretmenler oya çiçeği gibidir.

Gösterişle değil, işiyle kendini gösterir. Sükunetle açar, sabırla büyür, emeğiyle güzelleştirir. Oya çiçeğinin ince kokusu nasıl fark edilmeden etrafa yayılırsa, öğretmenin  değerleri de öğrencilerinin hayatına öylece sirayet eder. Yıllar geçse de, o koku unutulmaz; çünkü gerçek öğretmen, sadece ders anlatan değil, binlerce öğrencinin hayatında iz bırakan kişidir.