ASLI, ŞEKLE KURBAN ETMEK!

            Her işin bir aslı vardır, bir de şekli vardır. Asıl şekilden önce gelir. Asıl olmadan şekil hiçbir anlam ifade etmez.

            Günümüzün şekilci anlayışı birçok işte esasın önüne geçmiştir. Oysa işi kurtaran esastır yani işin aslıdır.

            Gösteriş budalalığı; “Desinler, görüneyim, bahsetsinler vb” gibi söylemler ve endişeler ile ortaya çıkmaktadır.

            İşin aslında olmayanlar şekil ile işi kurtarmaya çalışmaktadırlar. Oysa şekil asla esası yani işin aslını kurtarmaz.

            İster Dünyevi ister Uhrevi her işimiz neredeyse görüntü çabası içine girenlerce, aslı kurban edenlerce heder edilmektedir.

            İslami ritüelleri işin prensibi sayanlar; ilkeleri, özü, hamuru yok etmekte, harcamaktadırlar. Böyle olunca bir arpa yol alınmamaktadır.

            Hayır hasenat yapıyorum gösterişi ile kadraja girmeye çalışanlar,gazetelerde haber olma peşinde koşanlar, insanlara yaranmaya çalışanlar hep şekil peşinde koşanlardır.

            Meşhur olma heveslisi zavallılar,elinde birkaç poşetle hayır yapıyorum diye görüntü verenler, kocaman tabelalara isim yazdıranlar şeklin peşinde esası kaçıranlardır.

            Sakal, cübbe, sarık şeklini yerine getirenler bir bakıyorsunuz doğruluk, dürüstlük esasını ıskalamışlardır. Hatta ıskalama şöyle dursun kilometre mesabesinde uzaklaşmışlardır.

            Namazın ritüelini, okumadaki tecvidi işin merkezine yerleştirenler, kul hakkını yemeyi sıradanlaştırmışlardır.

Hırsızlığı, dolandırıcılığı, yalancılığı adeta meziyet haline getirmişlerdir. Onun için ne kendilerine ne de çevresindekilere faydaları dokunmuştur.

Bugün geride kalmamızın fayda sağlamamamızın, bir arpa yol alamamızın nedeni hep şekilci kalarak işin esasına yönelememizden kaynaklanmaktadır.

Bir bakıyorsunuz ki, görüntüyü kaçırmayanlar, görüntüde ve şekilde tam puan almaya çalışanlar yanındaki işçinin hakkını yemektedirler.

Bir bakıyorsunuz ki, lafta sırayı kimseye vermeyenler, ticarette her türlü hileyi yapmakta beis görmemektedir. Alavere, dalavere her türlü hile öncelenmiş durumdadır.

Toplumun büyük bir kesimi de maalesef bu şekilde olunca, yani işin şeklini öne alıp esası ile ilgilenmeyenler çok olunca toplum dejenere olmaktadır.

Yeniden diriliş ve yükseliş için işin; özünü, esasını, aslını uygulamak gerekir.