Bir şehrin hafızası nerede saklanır?
Eski binalarında mı?
Sarı fotoğraflarında mı?
Yoksa yıllar önce yaşanmış ama bugün kimsenin hatırlamadığı hikâyelerinde mi?
Bence hepsinden önce insanlarında saklanır.
Misbah Eratila da Batman’ın böyle bir hafıza taşıyıcısı.

Siirt’in Kurtalan’ında doğdu. Hayatının önemli bölümünü Batman’da geçirdi. Öğretmenlik yaptı, gazetecilik yaptı, yazdı, araştırdı. Emekli oldu ama öğretmenliği ve yazma sorumluluğu hiç emekli olmadı.
Çünkü onun sınıfı zamanla okuldan çıktı, Batman’ın kendisine dönüştü.
SEKİZ KİTAP, BİR BATMAN YOLCULUĞU
Bugün geride sekiz kitabı var.
Ama ben bu sekiz kitabı yalnızca sekiz ayrı eser olarak görmüyorum.
Bunlar bir ömrün aynı yöne yürüyen sekiz adımı.
Her kitap, Misbah Eratila’nın hayata ve Batman’a başka bir pencereden baktığı bir durak.
Birinde insanı, birinde zamanı, birinde yaşanmışlıkları; başka birinde toplumun izlerini görürüz.
Ama bütün bu yolların kesiştiği yer aynı:
Batman.
İşte bu yüzden onun kitaplarının toplamına yalnızca “eserler” demek eksik kalır.
Bu, Batman’la birlikte büyümüş bir külliyattır.
KÜLLİYATIN İÇİNDE BİR ŞEHİR BÜYÜYOR
Külliyat kelimesini burada özellikle önemsiyorum.
Çünkü külliyat, yalnızca çok sayıda kitap demek değildir.
Bir insanın yıllar boyunca gördüklerini, düşündüklerini, araştırdıklarını ve tanıklıklarını bir bütün hâline getirmesidir.

Misbah Eratila’nın külliyatı da böyle bir bütün.
Onun kitaplarında yalnızca Misbah Eratila yok.
Batman’ın insanı var.
Batman’ın değişen yüzü var.
Bir zamanların hayatı, insan ilişkileri, kültürü, düşüncesi ve bugün geriye dönüp baktığımızda kaybolduğunu fark ettiğimiz ayrıntıları var.
Bu nedenle onun külliyatına baktığımda, bir yazarın kişisel kitaplığından çok daha fazlasını görüyorum:
Batman’ın kendi kendine tuttuğu bir günlük gibi.
ÖĞRETMENLİKTEN KÜLLİYATA
Misbah Hocam’ın hikâyesinde öğretmenlik, gazetecilik ve yazarlık birbirinden kopuk değil.
Hepsi aynı yolun parçaları.
Öğretmenlik ona insanı tanımayı öğretti.
Gazetecilik yaşadığı zamanı sorgulamayı.
Yazarlık ise gördüklerini kalıcılaştırmayı.
Böylece sınıfta başlayan bir hayat, gazetelere; gazetelerden kitaplara; kitaplardan da Batman’ın hafızasına uzandı.
2024’te Mehmet Şimşek Kız Anadolu İmam Hatip Lisesi’nde gençlerle buluşup kitaplarını anlatırken masada yalnızca sekiz kitap yoktu.
Bir ömrün Batman’a bıraktığı külliyat vardı.
Ve o külliyat, yeni kuşaklara teslim ediliyordu.
BATMAN’IN DEĞERLERİNİ GEÇ FARK ETMEK
Ben yıllardır Batman’ın insanlarını yazıyorum.
Çünkü bu şehir bana hep aynı şeyi düşündürüyor:
Batman’ın petrolü yerin altında, asıl zenginliği ise insanlarının içinde.
Ama ne yazık ki kendi değerlerimizi yaşarken yeterince göremiyoruz.
Bir insan yıllarca üretir, yazar, emek verir.
Biz çoğu zaman sessizce izleriz.
Sonra yıllar geçer ve “Ne büyük insandı” demeye başlarız.
Ben bunu istemiyorum.
Misbah Eratila’yı bu yüzden yazıyorum.
Çünkü bir insanın kıymeti, bıraktığı külliyatla birlikte yaşarken bilinmeli.
Onun sekiz kitabı yalnızca geçmişe bakmıyor.
Batman’a şunu da soruyor:
“Kendi hafızana ne kadar sahip çıkıyorsun?”
BİR ÖMÜR, BİR KÜLLİYAT, BİR ŞEHİR
Misbah Hocam’ın yolculuğu Kurtalan’da başladı.
Batman’da kök saldı.
Öğretmenlikle biçimlendi.
Gazetecilikle genişledi.
Kitaplarla kalıcılaştı.
Ve bugün sekiz kitaplık bir külliyat olarak karşımızda duruyor.
Ben bu külliyatı bir yazarın kişisel başarısından ibaret görmüyorum.
Batman’ın hafızasına bırakılmış bir emanet olarak görüyorum.
Çünkü şehirler yalnızca yollarla, binalarla ve petrol kuyularıyla büyümez.
Şehirleri asıl büyüten, kendi insanlarının hayatlarını unutmamasıdır.
Misbah Eratila’nın külliyatı da Batman’a bunu hatırlatıyor:
Bir şehrin geçmişini korumak, aslında geleceğini korumaktır.
Ve bazı insanlar kitap yazmaz sadece.
Yaşadıkları şehrin hafızasını kitaplaştırırlar.
Misbah Eratila’nın sekiz kitabı da böyle bir yolculuğun izleri…
Bir insanın ömründen Batman’a, Batman’dan gelecek kuşaklara uzanan bir külliyat.

Herkeste bulunmayan bir mükemmeliyete sahip Hocama sağlık sıhhat ve afiyet diler Ömrü bereketli olsun inşaallah diyorum
Misbah Hocam’ın hikâyesinde öğretmenlik, gazetecilik ve yazarlık birbirinden kopuk değil.<br>
<br>
Hepsi aynı yolun parçaları.<br>
Öğretmenlik ona insanı tanımayı öğretti.<br>
Hocam yolunuz açık olsun..<br>
Başarılarınızın devamını Rabbimden diliyorum