Bazı dostların ardından yazmak kolay değildir. Çünkü kelimeler, insanın yüreğinde biriken acıyı ve özlemi anlatmaya yetmez.
Şehmus Asutay, benim için yalnızca TPAO’dan emekli olmuş bir arkadaş değil; dostluğu, samimiyeti ve güzel insanlığıyla Batman’ın hafızasında yer etmiş kıymetli bir insandı.
Yıllarca TPAO çatısı altında emek verdi. Aynı kurumun ekmeğini paylaşan, aynı sofralarda oturan, aynı dostlukları yaşayan insanların arasında mütevazı kişiliğiyle sevildi, sayıldı. Emeklilik yıllarında da TPAO camiasından ve dostlarından kopmadı.
Pandemi döneminde onu aramızdan alan acı haber, hepimizi derinden sarstı. Bir dostu kaybetmenin acısını yaşarken, onunla geçirdiğimiz güzel günlerin hatıralarına sarıldık. Aradan yıllar geçse de bazı insanlar unutulmuyor. Çünkü onlar sadece hayatımızdan geçip gitmiyor; yüreklerimizde iz bırakıyor.
Bugün Şehmus Asutay’ı anarken içimde hem acı hem de büyük bir özlem var. Keşke yine karşılaşsak, yine sohbet etsek, yine o güzel dostluğunu paylaşsak…
Ama hayatın gerçeği bu: Bazı dostlar aramızdan ayrılır, fakat hatıraları bizimle yaşamaya devam eder.
Sevgili dostum Şehmus Asutay; seni rahmet, özlem ve hasretle anıyorum. Mekânın cennet, ruhun şad olsun. Seni tanımış olmak benim için daima güzel bir hatıra olarak kalacak.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir