Zamanın heba edilmesi

Bizim için en değerli hazine zamandır. Zamanı iyi kullanamayan insanlar için zaman israf edilmiş bir kaynaktır.

İnsan genç iken zamanın değerini bilemez. Bazı şeylere varmak için zamanın çabuk geçmesini dileyen insan yaşlanınca zamanın kıymetini bilir.

Okul okumak için zamanın bir an önce geçmesini ister. Okulu bitirmek için zamanın bir an önce geçmesini ister.

Askerliğini yapmak için zamanın bir an önce geçmesini ister. Evlenmek için zamanın bir an önce geçmesini ister.

İşe girmek için zamanın bir an önce geçmesini ister. Bu ve buna benzer istekler için zaman geçtikten sonra zamanın geçmesini istemez.

Her nasıl olursa olsun zaman geçer. İster iyi bir şekilde doldurulsun ya da tamamen israf edilsin. Her halükarda zaman geçecektir.

Zamanın kıymetini zaman geçince anlayan insan doğal olarak pişman da olacaktır. Yaşlanan insan artık her şeyin geç olduğunu anlar.

Aslında her ne yaşta olursa olsun insan için geç değildir. Evet, geçmişte yapılması gerekenler yapılmadığı için pişman olunabilir.

Ancak hala nefes alıyorsanız geç kalmış sayılmazsınız. Bugün hemen başlamanız gerekir. Yapmanız gerekenleri yapmaya başlayın.

Ne yazık ki, memleketimizde insanlar zamanlarını heba ediyor. Genç iken; kafe köşelerinde, oyun salonlarında, sosyal medyada zaman israf ediliyor.

Genç insanın enerjisi çok daha faydalı kullanılabilir. Yazılım ile uğraşmak, kitap okumak, kitap yazmak, tiyatro yapmak, çalgı aleti çalmak, spor yapmak, bahçe işleri ile uğraşmak birer hobi olarak düşünülebilir.

Bir de emekli olmuş yaşlılara ne demeli? Zamanlarını kahve köşelerinde harcayan, dedikodu yaparak vakit geçiren, sabah akşam kaldırımlarda dolaşan yaşlılarımız neden kendilerini atıl görür?

Binlerce yaşlı insanımız için emeklilik hayatın sonu mu demektir? Büyük bir enerji kaynağı bu şekilde heba mı edilmektedir?

Bu kadar yaşlı insan için yapılacak bir şey yok mudur? Ekonomik olarak sıkıntı çekilmese dahi bir şey yapmamak insana sıkıntı vermelidir.

Bir hayır kurumunda insanlara yardım ederek zaman geçirilebilir. Tarım ile uğraşarak bir şeyler üretilebilir.

Ağaç dikilip kurak olan bölgeler yeşillendirilebilir. Kooperatif vasıtasıyla insanlar birikimlerini bir araya getirip hem kazanıp hem de zamanlarını değerlendirebilir.

Genç ve yaşlı fark etmeden spor yapılabilir. Bisiklet sürülebilir, spor salonlarına devam edilebilir. İsteği olan için şiir yazılabilir.

Bir de yaz tatiline çıkan çocuklarımızı düşünüyorum. Ne yazık ki, çocuklarımızı herhangi bir sportif faaliyete yönlendiremiyoruz.

Özel ders alma konusunda imkânı olmayan insanlar; Halk eğitim merkezi, Gençlik ve Spor İl Müdürlükleri ve Belediye Spor salonlarına yönelmektedir.

Ancak saydığım kurumlar ne program konusunda, ne faaliyet konusunda ne de gerçekleştirme konusunda yeterli değiller.

Bu yaz çocuk heves etti diye çocuğu keman kursuna göndermek istedim. Yaz kursu açılacak denildi. Ancak kurs öğretmeni izin aldığı kurs açılmadı. Böylelikle çocuğun hevesi kursağında kaldı.

Voleybol kursuna yazdırdım. Ancak salon bir çalışma esnasında zarar gördüğü için voleybol kursu hala açılmadı. Bu yüzden çocuğun hevesi kırıldı.

Çocuk bir hevesle ve şevkle bir şeyler yapmak istiyordu. Ancak her nereye başvurduysak ilgili kurum icraata geçiremedi.

Bu sistemsizlik ve düzensizlik daha birçok insanın zamanının heba olmasına neden olacak.