Şu günlerde yüksek trafik cezaları ile Meclis’te antrkotlu iftar menüsü tartışılırken aklıma Nasrettin hocanın çok güzel ve güzel olduğu kadar ibret dolu bir metaforu aklıma geldi;
-Nasrettin Hoca’nın parası tükenmiş ve ne yapacağını şaşırmış. Sonunda çareyi masrafları kısmakta bulmuş ve eşeğine verdiği samanı kısmaya başlamış, her yüz biraz daha kısmış…
Garibim eşek giderek gücünü yitirmeye başlamış, takatten düşmüş…
Hoca bir gün ahıra gittiğinde ne görsün, eşek ölmüş.
Hoca ağlamaya başlamış sormuşlar neden ağlıyorsun? Hoca derin bir ah çekerek yanıt vermiş;
“Ben eşeğim öldü diye ağlamıyorum kendisine açlığı öğretemediğim için ağlıyorum!”
Evet… Evet…
Açlığı öğrenmeye az kaldı gibi…
Asgari ücretin 28 bin, emekli aylığın 20 bin TL olduğu güzelim ülkemde trafik cezaları astronomik rakamlara çıkarılınca dengeler bozuldu…
Kimse bu kadar tepki beklemiyordu.
Hani millet nasıl olsa ses çıkarmıyor, uysal bir toplumuz, ayrıca iktidarın Meclise getirdiği tüm teklifler elini kaldır-indir komutu ile kabul ediliyor, hazine de iyice boşaldı ‘millete yine yüklenelim’ dendi ve en düşük trafik cezası 5 bin en yüksek trafik cezası ise 200 bin TL’ye kadar yükseltildi.
PPF plaka furyası ise çabası…
Standart dışı plaka sahiplerine 140 bin TL para cezası uygulanmaya başlayınca, noter ile
Şoförler cemiyetlerinde kuyruklar oluşmaya başladı, her plaka değişimi için 1500 TL para ödeniyor. Bunca para milletin cebinden çıkıyor. Araba değeri kadar ceza yiyen sürücülerin bazıları arabalarının anahtarlarını tepki olsun diye trafik polislerine bırakıp gidiyor.
“Cezalar caydırıcı olmalı” bunu biz de kabul ediyoruz ama bu kadarı da fazla değil mi?
Açlık sınırında yaşam mücadelesi veren millete bu denli uçuk rakamlarla ceza tarifesi uygulamak bence akıl dışı.
Nasıl olsa Mecliste çorba 23 lira, bir porsiyon etli yemek 100 lira, Vekillerin keyfi yerinde vatandaşa fahiş rakamlarla ceza kesilmiş, bir plaka değişimi için günlerce sıra bekliyor, ekstradan para veriyor umurlarında bile değil, tek düşündükleri; Meclis lokantasında ki lüks ve ucuz antrkotlu iftar menüsü…!
Nasrettin Hoca gerçekten büyük bir insanmış. 800 yıl önceki metaforu bugün bile geçerli imiş.
Açlık maalesef bu milletin kaderi oldu.
Bakalım bizler aç mı, tok mu (!) öleceğiz?...