Halk röportajı sırasında Urfalı bir vatandaşa mikrofon uzatılarak, içinde bulunduğumuz ekonomik koşullar sorulunca vatandaş konuşmaya başlıyor;
-“Millet haho ediyor, ferman ediyor, mutfak yanıyor..!”
Bu röportaj internet ortamında milyonlarca kişi tarafından beğenilmişti.
Hala da izleniyor, canı sıkılan bu videoyu açıp tekrar tekrar izliyor.
Gerçekten şöyle ekonomik verilere baktığımızda vatandaş ferman (feryat) etmekte haklı.
25-30 yıl çalışan asgari ücretli veya prim ödeyen esnaf, emekli olduğunda 16.500 TL emekli maaşı alıyor.
Çeyrek altına baktığımızda ise 10 bin TL’yi geçmiş durumda…
5 yıl önce en düşük emekli maaşı ile 4 çeyrek altın alırken bugün ancak 1,5 çeyrek altın alabiliyorsun anlayacağımız 5 yılda emekli maaşının değeri 2,5 kat gerilemiş.
Daha da özetlersek; 5 yılda 2,5 kat daha çok fakirleşmişiz!
“Ekmek soğan yetim yine vazgeçmem” diyenler bence ekmek soğan bile yiyemiyor…
Açlık sınırı 26 bin, yoksulluk sınırı ise 86 bin TL olduğuna göre 16 bin 500 TL emekli maaşı alan bir vatandaş ekonomik olarak acaba hangi kategoriye giriyor?
Açlık, yoksulluk derken bence bu iş sefilleri de geçti.
Ünlü yazar Victor Hugo ‘Sefiller’ romanını bugün yazsa idi roman kahramanı kürek mahkumu değil emekli vatandaşlarımız olurdu!...
Siyaset işte böyle bir şey arkadaşlar.
Açlığı tarif ederken cuma hutbelerinde bu insanlara sabrı öğretiyorlar.
Biri çıkıp, “ganimeti paylaşanları neden anlatmıyorsunuz?” diyemiyor.
Hele desin biri anında imha ederler Alimallah (!)
Kemal Sunal’ın unutulmaz repliklerinden birinde rol arkadaşına soruyor;
-“Şimdi ne olacak?”
-“Sus meşgul etme düşünüyorum.”
-“Ne kadar sürer?”
-“Belli olmaz”
Gerçekten de ülkemizde neyin ne olacağı hiç belli olmaz.