"Her çocuğun içinde yeni bir mucizenin gelişmeye hazır filizi vardır ki herkes için yeni bir umut ve sorumluluk taşır." Der Erik Erikson.
Bu filiz bazen bir öğretmenin şefkatli eliyle, bazen menekşeli gülümsemesiyle, bazen yüreğinin nehirlerinin berrak suyuyla, bazen öğrettikleriyle yeşerir, tomurcuklanır, çiçek açar.
Öğretmen, küçük kalplerin toprağına bir tohum atar, orada bir dünya büyür. Bu dünyanın içinde umutlar, sevgi, değerler, aydınlık, gelecek ve hayatın tüm güzellikleri bulunur.
Öğretmen, bir çocuğun yol arkadaşı, düş ortağı, onu geleceğe taşıyan omuz, yolunu aydınlatan ışık, ona yol gösteren rehberdir.
Bir ülkeyi ayakta tutan sütun, onu bir arada tutan harç, değer toprağını yeşerten yağmur, birlikteliğin hamuru, onu geleceğe taşıyan bilgi, erdem ve değerlerinin mayasıdır.
Her öğretmen mukaddestir ve her öğretmen saygıyı hak eder. Bazıları azizdir ve kıymeti bilinmelidir, tıpkı Metin Bostancıoğlu Ortaokulunun fedakâr ve kahraman öğretmenleri gibi.
Onlar betonda yeşeren zambaklar gibi tüm olumsuz ve imkansız çevre şartlarına rağmen, sınırlı ve kısıtlı koşulları bahane etmeden, velilerin ilgisizliğini, öğrencilerin sorumsuzluğunu şikayet etmeden, okulun fiziki yapısını dert etmeden, güç ve zor şartlar altında her gün binbir emekle, sabırla, kararlılıkla tek bir çocuk da olsa ona ulaşmaya, duygularını onarmaya, umutlarını yeşertmeye, hayallerine kavuşturmaya, ona yar ve yaren olmaya, düşlerine ortak olmaya koşar.
Yorulur ama şikayet etmez. Üzülür ama belli etmez. Her gün aynı şevk ve sevgiyle, aynı aşk ve heyecanla okula koşmaya, çocuklarını, her şeyden çok sevdiği yavrularını kucaklamaya, onları bilgiyle, irfanla donatmaya, değerlerle süslemeye gayret eder.
Hepsi birbirinden değerli, hepsi birbirinden özel ve hepsi birbirinden kıymetlidir. Fedakarlıktan asla kaçmazlar. Gönüllü kurslarla, gönüllü etütlerle, etkinliklerle sürekli öğrencileri daha iyiye taşımaya gayret ederler. Kendi derdiyle akıp gitmez. Öğrencinin gelecek kaygısını içinde taşır ve iyileştirmek için çözüm üretir. Dert eder, sahiplenir, anlar, empati kurar ve onunla hemhal olur.
Sorumluluk bilinciyle hareket eder. Bilir ki, deva olmadığı bir yara gelecekte bir çocuğun hayalini, bir ailenin huzurunu, bir toplumunun geleceğini hasta eder.