“Unutma bahçelerinde çok beklemiş birisi,
Lambasını kalbimize tutar.
Yüzümüz birden güneşli sabahlar İçimizde bir tuhaf iyilik duygusu
Bütün sokaklar ıslık çalmaya başlar.
Gövdemizde sızlayan bir kayıp zaman -Mutluluk değil, mutsuzluk değil- Dünyanın bütün kederini severiz.”
Şükrü Erbaş'ın dediği gibi; birisi gelir ve sokaklar ıslık çalmaya başlar.
Bazen işten eve dönen bir babadır. Tüm şefkatiyle kucaklar evi.
Bazen annenin sıcak kokusudur, sarar Tüm benliğimizi.
Bir öğretmen gelir bir köye,
Bir öğretmen gelir bir okula,
Sınıfa bir öğretmen gelir,
Aydınlanır güneş, çocukların Düşlerinde.
Çok özlediğimiz bir dost gelir uzak Memleketlerden ve çiçeklenir Yüzümüzde hasret gülümsemeleri.
Yar gelir gönlümüze, Kelebekler konar Gülüşlerimize. İçimize aşkın nehirleri Akar. Çorak gönlümüze bahar gelir.
Bir dua gelir dilimize,
Kalbimize bir şükür gelir,
Açılır göğün kapıları.
Sağnak sağnak rahmet yağar Kimsesizliğimize.
Ve gün gelir birisi gelir,
Dünyamız ve ahiretimiz şen olur.
Gün gelir birisi gelir, tüm başarı Hikâyeleri başlar.
Gün gelir birisi gelir, kapımızın
Eşiğinde yeşerir tüm mutluluklar Çiçekleri.