Rabbimin bize bağışladığı sonsuz nimetlerinden biri de domatestir. Her haliyle bir şükürdür domates. Bir bahçeye girdiğiniz ilk önce onun kokusunu hissedersiniz. Hele elinizi uzatıp dalından kopartmayı gör, avucunuzdan kalbinize, oradan tüm ruhunuza yayılan o serin koku, hayatın tüm mutluluğunu damağınıza bırakır.
Domatesin beni en çok şaşırtan özelliği dönüşebilmesidir. O, dalından kopartıldıktan sonra bir kahvaltıya salata, öğlene menemen, akşam yemeğine çorba, kışlığa hazırlanmış sos, kurutulmuş dolma ya da bir bakmışsın mutfağın en vazgeçilmezlerinden salçaya dönüşmüş.
Zamana, ortama ve ihtiyaca göre özünü, tadını koruyarak dönüşebiliyor.
Öğretmenlik de böyledir. Eskiden sadece bilgi aktaran kişi olmak yeterliyken, bugün öğretmen; hem bir rehber, hem tasarımcı, hem teknolojiyi kullanan bir öğrenen, aynı zamanda empati kuran bir yol arkadaşı ve ilham veren bir lider olmayı da gerektiriyor.
Dijital dünyanın gerçekliğinden uzak, dünün teknik ve yöntemleriyle, değişime ayak direnerek aynı fikir ve kalıplarla sınıfa girerek öğrencileri yarınlara hazırlamak imkansızdır.
Domates, nasıl ki insan yaşamının temel ihtiyaçları karşılayan yemeğin en önemli unsuru ise, öğretmen de kişiyi hayata hazırlayan en kıymetli rehberdir. Bireyin hayatını ikame etmesi için gerekli olan bilgi ve donanımla onu beslemelidir. Temel yaşam becerilerini öğretmeli, sahip olduğu birikimi insanın ortak faydasına kullanması için ona öğretilmelidir.
Öğretmen, değişen ve dönüşebilendir. Elinde meşale ile öğrencileri geleceğe taşıyan, onlara rehber olan, yol gösteren bir liderdir. Yeniliğe açık, kendiyle barışık, yüzü aydınlığa dönüktür.
Bilginin hızla değiştiği, teknolojinin sürekli geliştiği, yapay zekanın hayatımıza bu denli müdahil olduğu bir dönemde kendimiz de, sınıflarımız da değişmek zorundadır.
Başarılı ve gelişen öğretmen, her koşula uyum sağlayabilen, esnek düşünebilen öğretmendir. Çünkü bilir ki eğitim, ancak dönüşebilen öğretmenlerin gayretiyle yükselir.
Tıpkı domates gibi öğretmen de farklı rollere büründükçe, değişim ve dönüşünce değerini kaybetmez; aksine daha fazla insana dokunur, daha fazla hayatı güzelleştirir.
Öğretmen de domates gibi önce kendi dönüşmeli sonra herkese lezzet sunmalı..