Gurbette yaşayan Batmanlıların en büyük özlemi, bir dernek çatısı altında bir araya gelebilmektir. Bu özlem ne yazık ki yıllardır karşılıksız.
Memleketten uzakta yaşayan birçok Batmanlı, hemşerileriyle buluşabileceği, dertleşebileceği, dayanışma kurabileceği bir alan bulamıyor.
Bugün Batman adına kurulduğu söylenen bazı dernekler ya hiç faaliyette değil ya da sadece isimden ibaret. Tabela var, ruh yok. Oysa dernek dediğiniz şey; insanları bir araya getiren, sorunlara çözüm üreten, gençleri sahiplenen canlı bir yapı olmalıdır.
Bu eksikliği en net şekilde spor alanında görüyoruz. Gurbette yaşayan Batmanlı taraftarlar, takımlarının deplasman maçlarına gitmek istediklerinde ciddi sorunlarla karşılaşıyor.
Ulaşım yok, konaklama yok, organizasyon yok. Ortaya çıkan karmaşa ve belirsizlik, çoğu zaman bu isteği daha baştan bitiriyor. Oysa aktif bir dernek yapısı olsa, bu organizasyonlar kolaylıkla planlanabilir, taraftar yalnız bırakılmazdı.
Ama mesele sadece spor değil. Kültürel etkinlikler, sosyal buluşmalar, dayanışma projeleri neredeyse yok denecek kadar az. Gurbette yaşayan diğer Doğu illerinin hemşehri derneklerine bakıyoruz; kalabalık organizasyonlar, güçlü bağlar, sürekli etkinlikler…
Peki biz neden bunu başaramıyoruz?
Bugün tüm yük, genç taraftar gruplarının omuzlarına bırakılmış durumda. Deplasman organizasyonlarını onlar yapıyor, sosyal etkinlikleri onlar ayakta tutmaya çalışıyor. Bu kabul edilemez. Gençlerin çabası takdire şayan ama bu onların görevi değil. Bu, derneklerin asli sorumluluğudur.
Eğer bazı dernekler Batman’ı temsil edemiyor, gençleri ve gurbetteki hemşehrilerini organize edemiyorsa, yapılması gereken nettir: Ya aktif hale gelmeli ya da bu işi yapacak olanlara yer açmalıdırlar. Çünkü Batmanlılık, pasiflikle değil emekle yaşatılır.
Özellikle İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Bursa, Aydın ve Manisa gibi Batmanlı nüfusunun yoğun olduğu şehirlerde daha görünür, daha aktif ve daha kapsayıcı derneklere ihtiyaç var. Bu yapılar sadece buluşma noktası değil; hemşehrilerin haklarını savunan, kültürünü yaşatan, dayanışmayı büyüten kurumlar olmalıdır.
Bu bir serzenişten öte, açık bir çağrıdır:
Gurbetteki Batmanlılar olarak ya kendi derneklerimizi kuracağız ya da var olanları gerçek anlamda sahiplenip dönüştüreceğiz. Gençlerin sırtına bırakılan yükü hafifletmezsek, bu hasret daha uzun yıllar içimizi yakmaya devam edecek. Batmanlılık, memleketten uzakta da yaşatılabilir. Tek şartı var: Birlik olmak, sorumluluk almak ve gerçekten yan yana durmak. Çünkü hemşehrilik, sadece bir hatıra değil; geleceği birlikte inşa etmenin en güçlü yoludur.