O Günler Bayrammış
Kapılar çalınır, kahkahalar yükselir, tatlı kokuları evleri sarardı…
Ramazan Bayramı’na sayılı günler kaldı ama insanın içi yıllar öncesine, çocukluk bayramlarına gidiyor. Bir an durup gözlerinizi kapattığınızda, sanki hatıralar bir film şeridi gibi gözlerinizin önünden geçiyor.
Bayram hazırlıkları günler öncesinden başlardı. Yeni alınan bayramlık kıyafetler dolabın en güzel yerine asılır, ayakkabılar defalarca giyilip çıkarılırdı. Evlerde tatlı bir telaş olurdu. Rengârenk bayram şekerleri şekerliklere doldurulur, mutfaktan ve tandırdan yayılan kokular bayramın yaklaştığını müjdelerdi.
Ama en güzel heyecan şuydu:
“Bu bayram kimler gelecek?”
Hangi kuzenlerimiz aileleriyle birlikte dede evinde toplanacak, hangi akrabalar kapıyı çalacak… Çocuk kalbimiz o kalabalığı günler öncesinden hayal ederdi. Kapı her çaldığında ev biraz daha neşelenir, biraz daha bayram olurdu.
Bayram sabahları bambaşka bir dünyaydı. Erkenden kalkılır, en güzel bayramlıklar giyilir, büyüklerin elleri saygıyla öpülürdü. O ellerde yılların sıcaklığı, hayatın bereketi vardı. Sonra başlayan ziyaretler… Her kapı ardında bir gülümseme, her evde ayrı bir muhabbet.
Akşam olduğunda akrabalar bir araya gelir, çaylar demlenir, sohbetler uzadıkça uzardı. Kahkahalar yükselir, eski hatıralar anlatılırdı. O zamanlar belki farkında değildik ama o anlar hayatın en kıymetli zamanlarıymış.
Yıllar geçti… Bayramlar hâlâ geliyor. Evler hâlâ aynı evler, sokaklar hâlâ aynı sokaklar olabilir. Ama bazı kapılar artık eskisi gibi çalınmıyor. Bazı sandalyeler boş kalıyor. Aile büyükleri birer birer aramızdan ayrıldıkça, bayramların sesi biraz daha kısılıyor sanki.
İşte insan o zaman anlıyor… Bayramı bayram yapan ne şekerlermiş ne de yeni kıyafetler. Bayramı bayram yapan, aynı sofrada buluşan kalpler, aynı evde yankılanan kahkahalarmış.
Bugün geriye sadece hatıralar kaldı ama o hatıralar yüreğimizin en sıcak köşesinde yaşamaya devam ediyor. Belki şimdi bayramlar biraz daha sessiz geçiyor, belki çocuk sesleri eskisi kadar yüksek değil… Ama bir fincan çayın etrafında, telefon ekranlarında veya eski fotoğraflara bakarken bile o sıcaklık hâlâ var. Hatıralarımız, eski günlerin neşesi ve sevgisiyle dolu bir köprü kuruyor bizlerle…
Sessizce fısıldıyoruz:
“Meğer o günler gerçekten bayrammış…”
Değerli okurlarım, sizler başta olmak üzere tüm Batmanlı hemşerilerimin Ramazan Bayramı’nı kutlar, sağlıklı, mutlu ve huzurlu nice bayramlar temenni ederim.