Hayat, göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor.
Daha neyi bekliyorsunuz?
Seviyorsanız söyleyin, özlediyseniz sarılın, kırdıysanız özür dileyin.
Geri dönüşü olmayan yollar, pişmanlıklarla dolu satırlar olmasın hikâyenizde.
Acele edin…
Bir gönül kırdıysanız, tamir edin.
Bir kalp bekliyorsa sözünüzü, susmayın.
Sevginizi saklamayın, duygularınızı ertelemeyin.
Yarın var mı, bilmiyoruz.
Bugün bile tam elimizde değilken, geleceğe umut biriktirmek en büyük cesaret…
Acele edin…
Yapmak isteyip de bir türlü cesaret edemediğiniz hayaller var ya, işte onlar için de.
Bir gün diyoruz, yarın diyoruz, sonra diyoruz…
Ama hayat sonra demiyor.
Çocuklarınıza umut ekin,
Dostlarınıza içten bir merhaba borçlu kalmayın,
Sevdiklerinize, “iyi ki varsın” demekten utanmayın.
Sağlığınızı ertelemeyin.
Kendinize iyi bakmayı, kalbinizi onarmayı geciktirmeyin.
Çünkü zaman affetmiyor; beklemiyor; sormuyor.
Bugün varız, yarın kim bilir neredeyiz?