Hayat dediğimiz bu upuzun yolda, öyle çok insanla kesişiyor ki yollarımız... Kimi bir anlık misafir oluyor, kimi sadece bir selamlık geçiyor hayatımızdan. Ama çok azı var ki, her anıyla, her varlığıyla içimize işliyor, avucumuzun içinde tuttuğumuz o sayılı değerli isimlerden biri oluyor. Benim için o nadir ve paha biçilmez insanlardan biri sendin canım dostum, yol arkadaşım, sevgili öğretmenim Kadiriye Erdal.
Yıllar yıllar öncesine, Batman Lisesi'nin koridorlarına, Kız Meslek Lisesi'nin bahçelerine uzanıyor tanışıklığımız. Gençliğimizin en saf, en deli dolu günlerinde atılan bir tohumdu bizim dostluğumuz. O günlerden bu yana hiç kurumadı, aksine her geçen gün kök saldı, büyüdü, yeşerdi. Sonra hayatın akışı bizi farklı yönlere savursa da, kalplerimizdeki bağ hiç kopmadı. Seni, sevgili Halis amcanın kızı olarak TPAO'da tekrar bulduğumda, bu bağ daha da güçlendi. Halis amca iş yerinde bana adeta bir koruyucu melek, bir yol gösterici oldu. Ailelerimiz arasında kurulan o sıcak köprü, dostluğumuzu daha da derinleştirdi.
Sevgili Hasan Erdal da bu hikayenin en güzel parçalarından biriydi. Gençliğimizin neşesi, evimizin kahkahasıydı. İçtenlikle söyleyebilirim ki, sizin o güzel aşkınızın temeli bizim evimizde atıldı. Siz birbirini tamamlayan, ender rastlanan mükemmel insanlardınız. Sadece mükemmel eğitimciler değil, aynı zamanda mükemmel dostlar, mükemmel anne babalar oldunuz.
Kaderin ince bir cilvesiyle, lise arkadaşım olan sen, yıllar sonra benim canım evlatlarımın da öğretmeni oldun. Onlara sadece dersleri öğreten bir öğretmen değil, aynı zamanda şefkatli bir abla, rehber bir hala oldun. Sınıfta onların ufkunu açarken, benim kalbimde de sarsılmaz dostluğunu taşımaya devam ettin.
Batman eğitim camiasında adını her zaman başarılarınla duyurdun. İdareci oldun, sayısız öğrenci yetiştirdin, velilerin gönlünde taht kurdun. Öğrencilerin seni her zaman sevgiyle andı, çünkü sen her birine kendi evladın gibi değer verdin. Geçenlerde sosyal medyada gördüğüm o fotoğraf içimi bir kez daha ısıttı ve hüzünlendirdi: Öğrencilerinin gözyaşları arasında, ellerindeki çiçeklerle seni uğurladığı o an... Emekliliğe yürürken geride bıraktığın izler, yetiştirdiğin binlerce evlat, dokunduğun sayısız hayat... O an düşündüm; memleketimizin, Batman'ımızın senin gibi paha biçilmez eğitimcilere ne çok ihtiyacı var.
Canım dostum, canım arkadaşım, çocuklarımın sevgili öğretmeni... Yolun, bahtın her zaman açık olsun. Hayat sana ne getirirse getirsin, bil ki seni tanımış, seninle bu denli derin bir dostluk kurmuş olmak, hayatımın en büyük zenginliklerinden biri olarak kalacak. Kalbimin en özel köşesinde, sevgiyle ve minnetle anacağım seni.