Bazı isimler vardır; sadece makamların, unvanların değil, şehirlerin hafızasına kazınır.
Yaptıkları hizmetlerle, kurdukları gönül köprüleriyle, bir şehrin sosyolojisine, siyaset diline ve insan hafızasına sinerler.
İşte Ataullah Hamidi, Batman’ın böyle isimlerinden biriydi…
Kalabalıkların içinden çıkan; ama kalabalıklara yön veren, sessiz ama etkili bir çınar.
1954 yılının ekim ayında, Beşiri’nin mütevazı toprağında gözlerini açtı hayata.
Babası Hıvzullah, annesi Naciye…
Hep söylenir ya, bazı insanlar doğdukları topraklara sadece bağlanmakla kalmaz; o topraklara bağ olur. Hamidi’nin hikâyesi de biraz böyleydi.
İlk ve orta öğrenimini Batman’da, lise eğitimini Diyarbakır’da tamamladı.
Ardından genç bir idealist olarak Dicle Üniversitesi Petrol Arama Bölümü’nden mezun oldu.
Petrolün toprağa karıştığı, siyasetin insana karıştığı o yıllarda, Hamidi hem memleketini hem de insanını tanıdı. Ziraat ve ticaretle, hayatın doğrudan içinden geldi.
Konuştuğu dil sadece Kürtçe ve Arapça değildi; insana dair dili iyi bilenlerdendi.
Batman’ın sokaklarıyla konuşan, tarlaların rüzgârıyla, esnafın çayıyla dertleşen bir siyaset dile sahipti. Belki de bu yüzden, daha genç yaşlarında halkın güvenini kazanarak, 1984’ten 1994’e iki dönem boyunca Batman Belediye Başkanlığı yaptı.
O yıllar, Batman’ın sadece şehir değil, kimlik kazandığı yıllardı.
Altyapıdan kültüre, fiziki şehirden sosyal şehre uzanan bir dönüşümün imzasıydı o.
Batman, artık sadece haritada bir il değil; bir hikâye, bir umut, bir gelecek oldu.
Siyaset, kimi zaman büyük kürsülerde, kimi zaman bir köy odasında yapılır.
Hamidi her ikisini de gördü, yaşadı. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde üç dönem Batman Milletvekili olarak görev yaptı.
Anavatan Partisi ile başlayan yolculuğunu AK Parti ile tamamladı. Plan ve Bütçe Komisyonu’nda, Hesapları İnceleme Komisyonu’nda görev alırken, bir yandan da Batman’ın sesi olmaya devam etti. Çünkü o, Ankara’da kürsüye çıktığında bile Batman’ın toprak kokusu konuşurdu.
Siyaset meydanlarda görünür; fakat gerçek siyaset insanın kalbinde yer bulduğunda anlam kazanır. Ataullah Hamidi, yıllarca bu çizgide yürüdü.
Ne zaman Batman’da seçim olsa, onun ismi sadece oy pusulalarında değil, hafızalarda da yerini korurdu. Çünkü insanlar, şehre emanet duranları unutmuyordu.
Ve bir gün… 1 Mart 2024. Ankara’da sessizce bir kapı kapandı.
Bir kalp, yıllarca Batman için atan kalp, bu kez sessizliğe bırakıldı.
Cenazesi doğduğu topraklara, Batman’a, Hamidiler Camii’ne uğurlandı. Ardından şehir ona, o şehre bıraktığı sadeliği ve duayı iade etti.
Bazı hayatlar kapanmaz; sadece hatıralarda yer değiştirir.
Ataullah Hamidi’nin hikâyesi de tam olarak böyle. Ne büyük cümlelerle anılacak kadar gösterişli, ne de küçük satırlara sığacak kadar sıradan. Mesele belki de şu:
O, Batman’a sadece hizmet etmedi; Batman’ın insan hafızasında “sessiz bir çınar” olarak kaldı.
Kimi insan mekânları, kimi insan zamanları, kimi insan da hafızaları imar eder.