Yeryüzünün lanetli kavmi,
Bebeklerin ve çocukların kanlarını içmeye doymadınız mı?
Gözleri korkuyla büyüyen, yaşamı daha tanımadan toprağa düşen masumların feryatları, hâlâ kulaklarınızı sağır etmedi mi?
Fitne ve fesatla her bölgeye zehrinizi yaymaya, halkları birbirine kırdırmaya doymadınız mı?
Tarih boyunca karanlığı kendinize yoldaş ettiniz; şimdi de aynı yolun yolcususunuz.
Ve siz...
Koltuk, para ve debdebe tutkunu küçük krallar!
Mazlumların kanı üzerine kurduğunuz saraylarda, size sunulan her menfaat için bir halkı daha kurban etmeye doymadınız mı?
Saltanatınızın devamı için zillete rıza gösterip, adaleti ve vicdanı ayaklar altına almaya ne kadar daha devam edeceksiniz?
Peki ya siz Müslüman liderler!
Kardeşkanı dökülürken, şehirler yerle bir edilirken, yetimlerin sayısı günbegün artarken sessizliğinize, suskunluğunuza doymadınız mı? Diplomasi adı altında yürütülen zillet politikalarıyla mazlumlara sırt çevirmeye nasıl bu kadar alıştınız?
Ve biz...
Sözde ümmetin ferdi olanlar.
Sosyal medyada birkaç paylaşım yaparak, arada bir telin mitinginde bağırarak, vicdanımızı susturmaya doymadık mı? Kendimizi avutmaya, küçük tepkilerle büyük veballerden kurtulduğumuzu sanmaya doymadık mı?
Uyanışımız ne zaman başlayacak?
Yoksa bu uyku, inkârın ve gafletin ebedi karanlığına mı dönüşecek?
Ne zaman susan değil konuşan, kaçan değil direnen, saklanan değil hesap soran olacağız?
Bilin ki, İslam bu halimizden razı değildir.
Bizden razı değildir.
Sözde ibadetlerimizden, dilsiz şeytanlığımızdan, her gün biraz daha paslanan kalplerimizden razı değildir. İslam, kendi ümmetini yeniden inşa etme sürecindedir. İsimle değil, izzetle, sloganla değil sadakatle inşa edilecek bir ümmet.
Gün gelecek…
O gün, hak yerini bulacak. Zulüm yıkılacak. Güneş doğudan değil batıdan doğacak.
Ve işte o gün geldiğinde, kim nerede duruyorduysa onunla yargılanacak.