Günümüzde, Üniversite mezunu olup sorumlu amir görevinde bulunanlar, Üniversite mezunu olmayıp daha alt pozisyonda bulunanlardan çok daha düşük maaş almaktadırlar.
Özellikle emeklilikte bariz maaş farkı olduğunda "Acaba ben boşuna mı okudum?" sorgusunu yapmaktadırlar.
Bu sorguyu kim ve neden yapmaktadır? Düşünün ki; Üniversite mezunu olacaksınız, çaba gösterip dil öğreneceksiniz, çalışırken maiyetinizde bulunanlardan ve işin yapılmasından sorumlu olacaksınız ancak sonuçta bu özellik ve sorumluluğu olmayandan daha düşük maaş alacaksınız.
Elbette daha alt pozisyonda bulunan Üniversite okumamış ve bir amir olarak sorumluluğu olmayan hak ettiği maaşı alsın. Ancak bir insan alın teri döküp okumuşsa ve sorumluluk alıyorsa daha fazla alsın.
Yoksa kim neden okuyup sorumluluk alsın? Çocuklarımıza okumanın ve değerin anlamını nasıl anlatabiliriz?
Elbette, eğitimin değeri sadece maddi boyutla ölçülemez; ancak geçim sıkıntısı yaşamamak için hak ettikleri halde emekli olamayıp ;"Nereye kadar çalışabilirsem çalışayım" demek zorunda kalanların tek kabahati okumak mıdır?
Eğitim, bireyin kendini geliştirmesi, topluma faydalı bir birey olması ve daha iyi yaşam standartlarına ulaşması için önemli bir araçtır. Ancak, bir ülke okuyanlarına değer vermezse, eğitim cazip olmaktan çıkar. Okumak cazip olmaktan çıkarsa, okuyan sayısı azalır ve bu da ülkenin gelişimini olumsuz etkiler.
Bir toplumun eğitimli bireylere verdiği değer, o toplumun gelişmişlik düzeyini doğrudan etkiler. Eğitimli bireylerin daha iyi yaşam standartlarına sahip olmaları, toplumun genel refahını da artırır. Ancak, eğitimli bireyler hak ettikleri değeri görmediklerinde, bu durum hem bireysel hem de toplumsal anlamda büyük bir hayal kırıklığına yol açar.
Eğitimli bireylerin değer görmediği bir toplumda, gençler eğitim almanın bir anlamı olmadığına inanabilirler. Bu da uzun vadede toplumun bilgi seviyesinin düşmesine ve ekonomik, sosyal ve kültürel gelişimin yavaşlamasına neden olur. Eğitimli bireyler, toplumun en değerli kaynaklarından biridir ve onların hak ettikleri değeri görmeleri, ülkenin gelişimi için hayati öneme sahiptir.
Sonuç olarak, okumak asla boşuna değildir. Ancak, eğitimli bireylerin hak ettikleri değeri görmeleri ve topluma katkı sağlayacakları pozisyonlarda olmaları gerekmektedir. Bir ülkenin gelişimi, eğitimli bireylerine verdiği değerle doğru orantılıdır.
Bu değer sadece maddi boyutla ölçülmezse dahi bugün bir kriter olarak görülmektedir. Her halde geçim sıkıntısına düşecek bir hale gelmiş eğitimli insanların sayısı arttıkça insanların okumaya ilgileri azalır. Şimdi soruyorum size, eğitimli insanları kim, nasıl bu hale getirdi? Çünkü eğitimli insanların ekonomik sıkıntı çekmelerine neden her kim veya kimler ise vebal altındadırlar.
Öncellikle eğitimli bireylerin eğitimleri oranında çalışırken maaşlarını artırmak gereklidir. Ama en önemlisi asgari ücreti seviyesine kadar gerilemiş Üniversite mezunu kişilerin emeklilik maaşlarını en azından Üniversite mezunu olmayanların seviyesine çıkarmak gerekir. Çalışan Üniversite mezunu kişilerin aldığı her sorumluluk ve her bir niteliği için ayrı birer tazminat ödemek gerekir. Nitelikli insan sayısı bu şekilde artıp toplum ve ülke bu şekilde gelişir.